Διάγγελμα της Πόλας Ρούπα: «Αν με άφηναν δεν θα είχαμε μνημόνια»!

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017 ·

Στη δίκη του Επαναστατικού Αγώνα

- Αμετανόητη και σκληρή η Πόλα Ρούπα κάθισε στο εδώλιο στην δίκη του Επαναστατικού Αγώνα δίπλα στο Νίκο Μαζιώτη
- «Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν τελειώνει. Γι΄αυτό ζω και αναπνέω. Γνωρίζουν ότι μπορώ να πάω μέχρι το θάνατο»
- «Τους είπα ότι ήταν τυχεροί που ήταν εκεί το παιδί και προσπαθούσα να εξομαλύνω την κατάσταση. Αν ήμουν μόνη μου θα τους εξηγούσα το όνειρο»
- «Αν δεν με είχαν συλλάβει το 2010 και αν δεν είχε σκοτωθεί ο Λάμπρος Φούντας θα είχαμε αποτρέψει τα μνημόνια!»

Αμετανόητη, σκληρή και εκτοξεύοντας απειλές σε βάρος αστυνομικών και δικαστών η Πόλα Ρούπα, καθισμένη δίπλα στον σύντροφο της Νίκο Μαζιώτη εμφανίστηκε στο εδώλιο του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνας προκειμένου να παραστούν στη δίκη που διεξάγεται σε δεύτερο βαθμό για αδικήματα σχετικά με τη δράση του Επαναστατικού Αγώνα.

Η δίκη διεξάγεται σε ειδικά διαμορφωμένη αιθουσα των φυλακών Κορυδαλλού και πρωτόδικα τους είχε επιβληθεί ποινή κάθειρξης 50 ετών. Πρόκειιται για τη δίκη, στη διάρκεια της οποίας αποφυλακίστηκαν λόγω παρέλευσης του 18μηνου και στην συνέχεια φυγοδίκησαν παραβιάζοντας τους περιοριστικούς όρους.

Η Πόλα Ρούπα έλαβε το λόγο και εξηγήσε τους λόγους για τους οποίους παραβρέθηκε στη δίκη εξηγώντας πως ποτέ δεν θα άφηνε διαδικασία για τον Επαναστατικό Αγώνα και δήλωσε χωρίς περιστροφές πως "Ο Επαναστατικός Αγώνας δεν τελειώνει .. Εγώ γι' αυτό ζω και αναπνέω, αλλιώς δεν υπάρχω, δεν θα τα παρατήσουμε για κανένα λόγο, αυτή είναι η ιστορική μας αποστολή...γνωρίζουν ότι μπορώ να πάω μέχρι το Θάνατο".

26 χρόνια από τη δολοφονία του Ν. Τεμπονέρα

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017 ·

Νίκος Τεμπονέρας

Συγκέντρωση - διαδήλωση διοργανώνεται από την ΟΛΜΕ και τη ΔΟΕ τη Δευτέρα 9 Γενάρη 2017 στην Πάτρα, στη μνήμη του εκπαιδευτικού Νίκου Τεμπονέρα, που 26 χρόνια πριν, το Γενάρη του 1991, δολοφονήθηκε στη διάρκεια των μεγάλων μαθητικών κινητοποιήσεων κατά της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της κυβέρνησης της ΝΔ.

Η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 6 μ.μ. στο σχολικό συγκρότημα «Τεμπονέρα» (Βουδ, Ψηλά Αλώνια)

Σύντομο χρονολόγιο

Ήταν και πάλι τέτοιες μέρες, τέλος διακοπών Χριστουγέννων, πριν 25 χρόνια. Μόλις χθες δηλαδή ιστορικά. Στα σχολεία όμως δεν επικρατούσε ησυχία, η κοινωνία έβραζε υπόκωφα. Είχαν προηγηθεί οι καταλήψεις των εργοστασίων, των «προβληματικών». Στην Πάτρα, η Πειραϊκή-Πατραϊκή είχε γίνει από την άνοιξη του 1990 ένα ιδιότυπο κέντρο αντίστασης και αγώνα ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της ΝΔ του Μητσοτάκη. Πολύμηνος αγώνας, σκληρός. «Ή όλοι ή κανένας» έγραφε το πανό στην πύλη του εργοστασίου της Πάτρας, απαντώντας στις μαζικές απολύσεις και τα σχέδια συρρίκνωσης.

Ο ραδιοφωνικός σταθμός των απολυμένων της Πατραϊκής «Αλληλεγγύη» έφερνε στα σπίτια και τα καφενεία το μήνυμα του αγώνα, τη μουσική της αντίστασης. Και όταν ο πολύμηνος αγώνας των εργατών και των υπαλλήλων έφτασε σε καμπή, σαν φυσική συνέχεια τη σκυτάλη πήραν οι μαθητές και φοιτητές.

1850: «Υπόθεση Πατσίφικο» - Ο ναυτικός αποκλεισμός της Ελλάδας από την Αγγλία για μια «οφειλή» 3.750 δραχμών!

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017 ·

του ΔΑΝΗ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Η συμπεριφορά των «Μεγάλων Δυνάμεων», Αγγλίας, Γαλλίας και τσαρικής Ρωσίας, απέναντι στο νεότευκτο ελληνικό κράτος, μετά την επανάσταση του 1821, είναι χαρακτηριστική των σχέσεων υποτέλειας των ελληνικών κυβερνήσεων με τους «προστάτες». 


Ωστόσο, δεν έλειπαν οι ανταγωνισμοί μεταξύ των «προστάτιδων δυνάμεων» για το ποιος θα έχει τον έλεγχο σ΄ αυτό το προτεκτοράτο, όπως θεωρούσαν την Ελλάδα.
Ενα επεισόδιο που αποτυπώνει αυτό το πλέγμα των σχέσεων είναι η «υπόθεση Πατσίφικο», που εκτυλίχτηκε στην Αθήνα τη διετία 1849- 1850.
Το Πάσχα του 1849 η ελληνική κυβέρνηση απαγόρευσε ένα λαϊκό έθιμο, «το κάψιμο του Ιούδα», ή «το κάψιμο του Εβραίου», όπως το ονόμαζαν αρκετοί. Η απαγόρευση προκάλεσε δυσφορία και αγανάκτηση. Ετσι, τη Μεγάλη Παρασκευή στην Πλατεία Ασωμάτων όπου θα τελούνταν το έθιμο, η ανακοίνωση της απαγόρευσης από την αστυνομία προκάλεσε βίαιο ξέσπαμα του κόσμου. Εκεί, επί της Πλατείας, ήταν το σπίτι του Δαυίδ Πατσίφικου, εβραϊκής καταγωγής, που είχε διατελέσει πρόξενος της Πορτογαλίας, αλλά απολύθηκε για σειρά καταχρήσεων. Κάποιοι, λοιπόν, που πίστεψαν ότι ο Πατσίφικος ευθύνεται για την απαγόρευση του εθίμου επιτέθηκαν στο σπίτι του και κατέστρεψαν ένα μέρος της οικοσκευής.
Ο Πατσίφικος, ο οποίος είχε και την αγγλική υπηκοότητα, κατέφυγε στην αγγλική πρεσβεία. Εκεί ο πρεσβευτής Λάιονς του συνέστησε να υποβάλει αίτηση αποζημίωσης ύψους 886.736 δραχμών και 57 λεπτών!

Συνομιλώντας με τις θρησκείες στην Ελλάδα. Τι απαντούν ιεράρχες και εκπρόσωποι διαφορετικών θρησκειών σε κρίσιμες ερωτήσεις (Μέρος Α')

Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016 ·

HuffPost Greece | Αλέξης Γαγλίας

2016. Γιορτές και τελευταίες μέρες του χρόνου. Θρησκείες εξακολουθούν να πολεμούν ή μια την άλλη, ή να τρώνε τις σάρκες τους με «αδελφικά μαχαιρώματα»- και όσο πολυπαραγοντικές κι αν είναι οι ανθρώπινες κρίσεις, ειδικά στις πολεμικές και ματωμένες, οι θρησκευτικές διαμάχες διαχρονικά αποτελούν σταθερό και κρισιμο παράγοντα. Το ηθικό και συναισθηματικό φορτίο που κάθε θρησκεία εγγενώς φερει, συχνά εκτρέπει διαφοροποιήσεις και διαφωνίες σε συγκρούσεις μέχρι τελικής πτώσεως, μέχρι εξαχρείωσης και αφανισμού των αντιπάλων, των αλλόθρησκων, των αιρετικών. Στα χέρια πωρωμένων δημαγωγών οι θρησκείες μετατρέπονται σε εργαλεία άσκησης δύναμης, πολιτικής εξουσίας έως στυγνής τρομοκράτησης. Ακόμα και στην εκκοσμικευμένη Δύση, η άρνηση πολλών πολιτών και πολιτικών να τείνουν χέρι βοηθείας στους πρόσφυγες, στην θρησκευτική τους διαφοροποίηση εδράζει. Πόσοι Μουσουλμάνοι χωράνε σε μια «χριστιανική ήπειρο», αναρωτιούνται. «Δε θα προσαρμοστούν ποτέ, θα μας αλλοιώσουν πολιτισμικά, θα μας κυριεύσουν εντέλει». Φοβούνται.

Η επιβίωση του θρησκευτικού συναισθήματος στον σύγχρονο άνθρωπο, αποδεικνύει ότι η θρησκευτικότητα, η τάση και ανάγκη του ανθρώπου να πιστεύει κάπου, αντλώντας δύναμη και ελπίδα, δεν αποτελεί απλά αρχέγονο αλλά, μάλλον, ορμέμφυτο συναίσθημα και πνευματική ανάγκη με κυτταρικές καταβολές. Δεν συμβαίνει τυχαία. Όλες οι θρησκείες, τέλειες ή ατελείς όπως καθένας μπορεί να τις θεωρεί, κηρύσσουν την αγάπη, όσο πωρωμένες ή επιθετικά διαστρεβλωμένες και αν είναι οι σκόπιμες παρανοήσεις τους. Διαχρονικά οι αυθεντικές θρησκευτικές διδασκαλίες και τα ιερά κείμενα παρείχαν στον μέσο άνθρωπο ένα σύστημα ηθικών αξιών και μια νοηματοδότηση της μοναχικής ατομικότητας μες στον μεγάλο κόσμο. Μετρίασαν την απελπισία του αναπόφευκτου θανάτου και έδωσαν στον άνθρωπο σωτηριολογικό κίνητρο να δει στους άλλους τον εαυτό του.

ΣΥΡΙΑ: Μαζικοί πανηγυρισμοί στο Χαλέπι. Συγκλονιστικές εικόνες που δεν δείχνουν τα κανάλια της «ενημέρωσης»

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016 ·


Μαζικοί πανηγυρισμοί της ιστορικής νίκης σήμερα από το Πανεπιστήμιο του Χαλεπίου. Ούτε μία Δυτική κάμερα στο θέαμα!

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Συρίας ΄χαστουκίζει΄ την ιμπεριαλιστική "αριστερά" και τη δημοσιογραφική αλητεία!

Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016 ·

Σχόλιο του Νίκου Κλειτσίκα

Το Χαλέπι επέστρεψε στη Συριακή πατρίδα...
Με ανακοίνωση-απόφαση του Κομμουνιστικού Κόμματος Συρίας ένα ηχηρό χαστούκι στην ευρωπαϊκή "δικαιωματική αριστερά" του Σόρος και την αργυρώνητη δημοσιογραφική αλητεία!
Έξι χρόνια ιμπεριαλιστικής επίθεσης εναντίον του λαού της Συρίας, σήμερα έγινε ο τάφος της "αραβικής άνοιξης"...
Η "αραβική άνοιξη", μια σχεδιασμένη επιχείρηση των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχε προβλέψει στην εξέλιξή της την αναγκαιότητα εξαγοράς των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων -αναγκαιότητα επιρροής και διαμόρφωσης -της κοινής γνώμης-, αλλά κυρίως την εξαγορά της λεγόμενης "ανανεωτικής" και τα τελευταία χρόνια "δικαιωματικής αριστεράς" (κύριο πρόβλημα των λαών τα δικαιώματα των γκέι, λεσβιών, "μειονοτήτων", "προσφύγων" κ.α. κι όχι η απελευθέρωση από τα δεσμά του καπιταλισμού), στα πλαίσια του γνωστού, πλέον, εφευρήματος "κοινωνία των πολιτών" και ΜΚΟ.
Αυτά τα έξι χρόνια διαμόρφωναν την κοινή γνώμη για το "αιμοσταγές δικτατορικό καθεστώς Άσαντ", τη Συρία ως το απόλυτο κακό και φυσικά φασίστας, ή στην καλύτερη περίπτωση "ακροδεξιός εθνικιστής" όποιος τολμούσε να διατυπώσει δημόσια μια άλλη άποψη.Οι ηγεσίες των ευρωπαϊκών σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων και της λεγόμενης "ανανεωτικής αριστεράς", των "χωρίς σύνορα", διαδραμάτισαν τον πιο βρώμικο ρόλο στην "αραβική άνοιξη made in usa" και συνεχίζουν μέχρι και σήμερα, με μια εμμονή υπεράσπισης των τρομοκρατών στο Χαλέπι. Αυτές οι ηγεσίες βρίσκονται πίσω από τις "διαδηλώσεις" στις ευρωπαϊκές πόλεις (απόψε έγινε μια αντίστοιχη στη Θεσσαλονίκη κι αύριο πραγματοποιεί με αυτό το πλαίσιο κι η Λαϊκή Ενότητα του Λαφαζάνη στην Αθήνα), όπου για "ανθρωπιστικούς" λόγους ζητούν τη στήριξη των τρομοκρατών στο Χαλέπι.

Σφάζουν μαύρα ανθρωπάκια για να έχουν PlayStation άσπρα ανθρωπάκια

·

Αποστολή στην Tanzania. Δωρεά του Ο.Η.Ε. και της IAEA (International Atomic Energy Agency) μίας μονάδας ραδιενεργού Κοβαλτίου και αποστολή της ΚΘ και του ΚΚ να την θέσουν σε λειτουργία και να εκκινήσουν τις θεραπείες των καρκινοπαθών. 

Τοποθεσία, Mwanza, 150 km μόνο μακριά από την μελανότερη τρύπα του ανθρώπινου πολιτισμού, Rwanda & Kivu (Congo). 

Πρωινό με την αγγλόφωνη ‘The Citizen of Tanzania’ και ξύλινος υπέρτιτλος: “Ευχαριστούμε την Ιρλανδία για την δωρεά χιλιάδων τόνων τροφής για τους πρόσφυγες από Kivu και Rwanda”. Πρόσφυγες; Ακόμη; Που; “Μεταξύ του ξενοδοχείου σου λευκέ και των συνόρων. Φοβούνται ακόμη να επιστρέψουν και τους φιλοξενούμε εμείς παρ’ όλη την φτώχεια μας!” η σιωπηλή απάντηση του μαύρου ρεσεψιονίστα μέσα από ένα σταθερό βλοσυρό βλέμμα. Τι συνέβη; Που φοβούνται να επιστρέψουν; 

Δουλεμπόριο και σφαγές στην περιοχή Kivu στο ΒΑ Congo
Το Κολτάνιο είναι μαύρο μεταλλικό ορυκτό από το οποίο εξάγονται τα στοιχεία Νιόβιο και Ταντάλιο. Το Ταντάλιο χρησιμοποιείται για την κατασκευή πυκνωτών σε ηλεκτρονικά προϊόντα, τουρμπίνες και ιδίως στην παραγωγή κινητών τηλεφώνων. H ψηφιακή εποχή ήταν υπεύθυνη για την τρομακτική αύξηση των εντάσεων και της βίας στην ευρύτερη περιοχή και ιδίως στο ΒΑ Congo στην περιοχή Kivu. Η βία και οι σφαγές βρέθηκαν στο απόγειό τους(π.χ. σφαγές στην περιοχή Ituri, 1999 – 2003 και ηπιότερα έως σήμερα) ταυτόχρονα με την κατακόρυφη αύξηση παραγγελιών παγκοσμίως, του PlayStation-2. Η ζήτηση αυτή προκάλεσε την ταχύτατη άνοδο της τιμής του ορυκτού Κολτανίου …

Δ. Κουφοντίνας: «Μια απόφαση, μνημείο εκδικητικότητας, εμπάθειας και πολιτικής ασχετοσύνης»

·


Για πολλοστή φορά απορρίφθηκε με απόφαση του Συμβουλίου της φυλακής το αίτημά του για χορήγηση άδειας

Από τις φυλακές Κορυδαλλού, ο Δημήτρης Κουφοντίνας έστειλε επιστολή στην «Εφ.Συν.», αναφερόμενος στην για πολλοστή φορά απορριπτική απόφαση του Συμβουλίου της φυλακής στο αίτημά του για χορήγηση άδειας:

Η πρώτη ερώτηση που μου έκανε η εισαγγελέας μόλις μπήκα στο γραφείο όπου συνεδρίαζε το Συμβούλιο της φυλακής ήταν: «Λοιπόν, κ. Κουφοντίνα, άλλαξε τίποτα από την προηγούμενη φορά;». Ετσι ακριβώς.

Καταλαβαίνετε. Ρωτούσε αν άλλαξα ιδέες, αν άλλαξα πιστεύω, αν αλλαξοπίστησα, δηλαδή. Σαν σύγχρονος ιεροεξεταστής. Και σαν παλιός στρατοδίκης συνέχισε την ανάκριση, ζητώντας να δηλώσω αλλαγή φρονήματος.

Τι για τον Μαρξ με ρώτησε, τι για τη λούμπεν μεγαλοαστική τάξη, τι για το πώς βλέπω την επανάσταση, για το αν έχω αναθεωρήσει το παρελθόν μου. Τέτοια νομικά...

Ενοχλήθηκε πολύ όταν της είπα για τη δικαιοσύνη των δύο μέτρων και των δύο σταθμών, τη δικαιοσύνη που αποφυλακίζει ισχυρούς του χρήματος επειδή, λέει, η φυλακή θα έκανε... κακό στην υγεία τους, την ώρα που καταδικάζει σε αργό, βασανιστικό θάνατο τον Σάββα Ξηρό.

Αντίο Νίκο

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2016 ·

Mε τον Νίκο Ζαχαράκη συναντηθήκαμε το 1998. Τότε ήταν μέλος του ΠΑΣΟΚ και συνδικαλιστής.

Πίστευε ότι αξίζει να παλεύουμε για να αλλάξουμε τον κόσμο κι ας μη ζήσουμε να δούμε την αλλαγή, πίστευε στη συλλογική προσπάθεια και συγχρόνως έκανε ό,τι μπορούσε για να βελτιωθεί προσωπικά, ενώ ήταν από εκείνους τους φίλους που μπορείς να βασιστείς πάνω τους και απίστευτα καλός άνθρωπος.

Μέχρι χθες που τον χάσαμε, άλλαξε μόνο το ότι έγινε κομματικά άστεγος και τίποτε άλλο. Γιατί συνέχισε να παλεύει για τα ίδια ιδανικά, με το ίδιο πάθος, ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια.

Ενεργός στο συνδικάτο του για χρόνια και οι συνάδελφοί του το αναγνώρισαν εκλέγοντάς τον το 2010 πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων Ιδιωτικού Δικαίου στο Δημόσιο (ΠΟΕΙΔΔ).

Χάρηκε, αλλά περισσότερο αγχώθηκε για την ευθύνη. Αυτό, όμως, που τον είχε ενθουσιάσει ήταν όταν φοίτησε στην Ακαδημία Εργασίας της ΓΣΕΕ, γιατί αυτό που πραγματικά του άρεσε ήταν να αποκτά καινούργιες γνώσεις.

Συνέχεια διάβαζε -τις εφημερίδες μανιωδώς- και ποτέ δεν δίστασε να αμφισβητήσει τις αλήθειες τις οποίες του είχαν σερβίρει, είτε στο σχολείο, είτε στο κόμμα τα κομματικά «ιερά και όσια». Αλλωστε, συνδικαλιστική αρχή του Νίκου αποτελούσε η ανεξαρτησία των συνδικάτων από τα κόμματα.

Ως άνθρωπος και φίλος - τι να πούμε... Δεν είχαμε και δεν θα μπορούσαμε να επιθυμήσουμε καλύτερο φίλο. Γι' αυτό δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι δεν είναι πια μαζί μας και σφίγγεται η καρδιά μας που πρέπει να του πούμε το τελευταίο «αντίο» και δεν βρίσκουμε ούτε μια λέξη -που να μπορεί να απαλύνει τον πόνο της- να απευθύνουμε στη σύντροφο της ζωής του, τη Λένα, εκτός ίσως ότι θα προσπαθήσουμε όσο μπορούμε να μείνουμε στο πόδι του δίπλα της.

Σιμόν Αργυράκου
Βαγγέλης Καραγεώργος

ΥΓ. 1 Η κηδεία του γίνεται σήμερα στη 1.00 το μεσημέρι στον τόπο του, το Πατιόπουλο Αιτωλοακαρνανίας.
ΥΓ. 2 Τις προάλλες, στη γιορτή του, όταν ένας υποτίθεται φίλος του με προσέβαλε χρεώνοντάς μου υπαρκτά και ανύπαρκτα λάθη του ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ο Νίκος που βγήκε μπροστά κι έκανε «τσαμπουκά» για πρώτη φορά στη ζωή του, υπερασπίστηκε μέχρι και την κυβέρνηση, στην οποία δεν πίστευε πια. Τα διέλυσε όλα γιατί έτσι ήταν και πώς να του πω αντίο;
http://www.efsyn.gr/arthro/antio-niko

Το ρίσκο Τσίπρα: Η (εκλογική;) αντεπίθεση σε Σόιμπλε και ΔΝΤ

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016 ·


Νικόλ Λειβαδάρη

O «ανέντιμος συμβιβασμός» Σόιμπλε - Τόμσεν επικυρώθηκε διά στόματος Τζέρι Ράις, το εθνικό αφήγημα της fast track αξιολόγησης και της εξόδου στις αγορές με τις ευλογίες Ντράγκι προσκρούει στο τείχος Βερολίνου και ΔΝΤ και ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να απαντήσει δια του μεγάλου πολιτικού ρίσκου:

Απαντά στο αίτημα των δανειστών για περισσότερη λιτότητα σπάζοντας τη λιτότητα, απορρίπτει τα θηριώδη πλεονάσματα που αξιώνουν οι δανειστές για μετά το 2018 μοιράζοντας προκαταβολικά το υπερπλεόνασμα του 2016 στους χαμηλοσυνταξιούχους, και φλερτάρει - ανοιχτά πια - με τις εκλογές αλλά και με τη ρήξη.

Είναι ένα φλερτ και μια επιλογή σαφώς πιο ώριμη πολιτικά από την «ηρωική» διαπραγμάτευση του 2015, είναι όμως και μια επιλογή που εμπεριέχει υψηλού κινδύνου αβεβαιότητες και ρίσκα. 

Πως σχεδιάστηκε η ρελάνς Τσίπρα

Επί του παρόντος, το μόνο δεδομένο είναι πως η επιλογή της αντεπίθεσης Τσίπρα ήταν σταθμισμένη: Σχεδιάστηκε μετά τις πληροφορίες που μετέφερε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος περί της συμμαχίας – έως και συμπαιγνίας – Σόιμπλε και Τόμσεν στο Eurogroup, εκδηλώθηκε λίγη ώρα αφ’ ότου το ΔΝΤ επιβεβαίωσε ότι εκχωρεί το παιχνίδι στο Βερολίνο και ζητά (αδύνατα) νέα μέτρα και πέραν του 2018, και ζυγίστηκε έτσι ώστε να κινείται ακριβώς στα όρια μεταξύ ανοχής και σύγκρουσης με τους δανειστές.

Οι Σοφιστές ως "κίνημα" ιδεών

·

Σοφιστές και Πλάτων:

Ηθικός σχετικισμός και ηθικός ρεαλισμός

§1

Ι. Ποιοι ονομάζονται σοφιστές; Οι στοχαστές εκείνοι, που εμφανίστηκαν μετά τους προσωκρατικούς στοχαστές και επιχείρησαν να στρέψουν το ενδιαφέρον της σκέψης σε θέματα του θεωρητικο-πρακτικού βίου των ανθρώπων. Η λέξη σοφιστής, στην αρχέγονη-πρωταρχική της σημασία, αποδίδεται σε όποιον «καλλιεργεί τη σοφία». Οι Έλληνες σοφιστές, κατ’ αυτή την έννοια, επιχείρησαν να προωθήσουν, κατά κανόνα, καινοτόμες ιδέες, ικανές για την ανάπτυξη πολυσύνθετων περαιτέρω προβληματισμών στο πεδίο της άμεσης ζωής, αλλά και της ηθικής. 

ΙΙ. Γιατί λοιπόν οι σοφιστές; Επειδή αποτέλεσαν τον πρώτο –χρονικά και λογικά– Ελληνικής μορφής Διαφωτισμό στην ιστορία της Δυτικής σκέψης, που προκάλεσε τέτοιες συζητήσεις φιλοσοφικού προβληματισμού, ώστε να εξακολουθούν να ενδιαφέρουν ακέραια το εκάστοτε σήμερα. Στο πνεύμα αυτό, η φιλοσοφία γίνεται τώρα πέρα για πέρα πρακτική, με το νόημα ότι φέρνει σε διαρκή συζήτηση δυνατότητες να βρίσκει κανείς το δρόμο του στη ζωή. Κάτι παρόμοιο συζητά και ο Πλάτων στα έργα του. Έτσι, μια καλή γνώση των σοφιστικών ιδεών δεν νοείται έξω από τη γνώση και των πλατωνικών ιδεών. Υπ’ αυτή την έννοια ήταν καθοριστική και η συμβολή τους για να γνωρίσουμε την τιτάνια φιλοσοφική μορφή του Πλάτωνα ως αεί παρούσα στους μικρούς ή μεγάλους προβληματισμούς του σύγχρονου ανθρώπου. 

Ο κλεμμένος πλούτος των εθνών και ο Φιντέλ Κάστρο

·


Οι συνεχείς μεγαλαυχίες των νεοφιλελεύθερων είναι λίγο πολύ γνωστές: Η Αριστερά πέθανε. Ο «υπαρκτός» κατέρρευσε. Τα καθεστώτα του «σοσιαλισμού του 21ου αιώνα» κλυδωνίζονται. Η Κούβα θα πέσει. Δεν υπάρχει πια το σοσιαλιστικό όραμα.

Ωραία. Ας δεχτούμε ότι, όντως, η Αριστερά, η πραγματική Αριστερά (όχι η εξωραϊσμένη πρόσοψη του νεοφιλελευθερισμού), ηττήθηκε και η πάλη των τάξεων πάει στις καλένδες.

Δεν μας είπαν, όμως: Είναι ο νεοφιλελευθερισμός ο νικητής;

Όχι, δα!

Πριν λίγο καιρό, ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Jim Yong Kim, τόνιζε, αναφορικά με την αυξανόμενη φτώχεια στον πλανήτη, πως «από το 2020, το ήμισυ του πληθυσμού που ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, θα βρίσκεται σε ευάλωτες(…) περιοχές και οι προοπτικές για την ανάπτυξη στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι οι χαμηλότερες που έχουν γίνει σε μια δεκαετία. Ταυτόχρονα- όμως-, υπάρχει αρκετός πλούτος για να βγάλει- αυτούς τους ανθρώπους- από τη φτώχεια. Αν εμείς απλά αναδιανέμαμε -τον πλούτο- θα μπορούσαμε να το κάνουμε σήμερα. Αλλά, συνειδητοποιήσαμε ότι αυτές οι προσεγγίσεις, που μπορούν να φέρουν αποτελέσματα, δεν έχουν λειτουργήσει σωστά».

Τι μας λέει, λοιπόν, ο κύριος Jim Yong Kim; Μας λέει ότι οι «μεγάλοι» του ελεύθερου κόσμου δεν ευδόκησαν να μοιράσουν τον διαθέσιμο πλούτο, προφανώς αφηρημένοι(!), κρατώντας τη μερίδα του λέοντος για τους ίδιους.

Κρίστοφερ Λας, Κορνήλιος Καστοριάδης και Μάικλ Ιγνάτιεφ: συζήτηση πάνω στην «κουλτούρα του εγωισμού»

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016 ·

Πρόκειται για απόσπασμα μιας συζήτησης των Καστοριάδη και Λας με τον M. Ignatieff, σε εκπομπή του Channel 4, με θέμα την «κουλτούρα του εγωϊσμού». Δημοσιεύτηκε από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις (2014, σσ.26-40)
Μετάφραση : Χριστίνα Σταματοπούλου

Μάικλ Ιγνάτιεφ: Τίθεται, λοιπόν, ένα ενδιαφέρον ερώτημα: πρόκειται για την αιτία ή για το αποτέλεσμα της κατάρρευσης του δημόσιου χώρου; (Απευθύνεται στον Κ. Λας) Ποιά είναι, στην προκειμένη περίπτωση, η σχέση ανάμεσα στο άτομο και τον δημόσιο χώρο που βρίσκεται σε κρίση;

Κρίστοφερ Λας: Αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι ζούμε σε έναν κόσμο δίχως στέρεη πραγματικότητα… Λέμε συχνά πως η καταναλωτική κοινωνία μας περιβάλλει με αντικείμενα, πως μας ωθεί να δίνουμε μεγάλη σημασία, αλλά νομίζω πως πρόκειται για έναν κόσμο που αποτελείται από φευγαλέες εικόνες και που τείνει όλο και περισσότερο – εν μέρει, νομίζω χάρη στην τεχνολογία των μαζικών μέσων επικοινωνίας – να αποκτήσει έναν παραισθησιογόνο χαρακτήρα: ένα είδος κόσμου από φανταστικές εικόνες, σε αντίθεση με έναν κόσμο πραγματικών αντικειμένων τα οποία να διαρκούν περισσότερο από εμάς. Αυτή η αίσθηση της ιστορικής συνέχειας, που προσφέρει, μεταξύ άλλων η οικειότητα με στέρεα, χειροπιαστά αντικείμενα, δείχνει να υποχωρεί όλο και περισσότερο μπροστά σε μια επίθεση από εικόνες φτιαγμένες τις περισσότερες φορές, για να ξυπνάνε τις φαντασιώσεις μας. Πιστεύω πως ακόμα και η επιστήμη, που, μέχρι τώρα, θεωρούνταν ένα από τα κυριότερα μέσα δημιουργίας μιας πιο ορθολογικής, πιο ρεαλιστικής κοσμοαντίληψης, εμφανίζεται στην καθημερινή μας ζωή, σαν μια διαδοχή τεχνολογικών θαυμάτων που μας κάνουν να πιστεύουμε ότι όλα είναι δυνατά. Σε έναν κόσμο όπου όλα είναι δυνατά, με μία έννοια, τίποτε δεν είναι εφικτό. Κι έπειτα, τα όρια ανάμεσα στο Εγώ και τον περιβάλλοντα κόσμο τείνουν να συγχέονται όλο και περισσότερο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ: Μη σου τύχει προιόν της microfoft με εξυπηρέτηση σ...

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016 ·

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ: Μη σου τύχει προιόν της microfoft με εξυπηρέτηση σ...: Μη σου τυχει και χρειαστείς το servis της  ΓΕΡΜΑΝΟΣ για προιόν της microsoft.  35 μέρες μέχρι σήμερα για αποκατάσταση βλάβης στην κύ...

Η εξαφανισμένη έκθεση για τον πόλεμο του 40 (που σπάει μύθους για την δήθεν οργάνωση της άμυνας από τον Μεταξά)

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016 ·

Η μεταπολεμική ιστορία του ελληνοϊταλικού πολέμου αναπαρήγαγε μια εικόνα αρτιότητας και ηρωϊσμού του ελληνικού στρατού. Ωστόσο το 1946 ένας απόστρατος ανώτατος αξιωματικός -λίγο πριν πεθάνει- κατέγραψε μια εικόνα αρκετά διαφορετική. Τέσσερις ειδικοί ανοίγουν τη σκονισμένη Έκθεση Καθενιώτη για το έπος του 40’. Μια έκθεση που «εξαφανίστηκε» και φέρνει ξανά στο φως το ThePressProject.

του Βαγγέλη Γεωργίου 
Βίντεο / Σκηνοθεσία: Ηλίας Δοβλέτης

Το φθινόπωρο του 1946 σε έναν από τους θαλάμους του Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μ.Τ.Σ, επί της Βασιλίσσης Σοφίας, διαδραματιζόταν μια περίεργη εικόνα. Μια γυναίκα θλιμμένη καθόταν δίπλα σε έναν κλινήρη άνδρα που ενώ οι γιατροί έδειχναν απαισιόδοξοι για τις αντοχές της καρδιάς του, εκείνος ήταν μανιακά προσηλωμένος στο γράψιμο ενός...βιβλίου. Λες και ο τρόμος να μην τελειώσει και να μην μάθει ο κόσμος αυτά που σκεφτόταν στα χαρτιά του ήταν μεγαλύτερος από τον επερχόμενο θάνατο. Ο απόστρατος πρώην Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Δημήτρης Καθενιώτης, κρατούσε την πένα της «αμαρτίας» και αυτό το γνώριζαν τόσο η σύζυγός του όσο και κάποιοι συνάδελφοί του.

Τέσσερα μόλις χρόνια πριν, το 1942, όταν την κυβέρνηση είχε αναλάβει ο στρατηγός Γεώργιος Τσολάκογλου, είχε ανατεθεί στο στρατηγό Δημήτριο Καθενιώτη να συντάξει -με μια επιτροπή ανώτατων αξιωματικών- μια αναλυτική έκθεση που θα κατέγραφε τις ελλείψεις και τα επιτελικά λάθη του Ελληνκού Στρατού της κυβέρνησης Μεταξά κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Ο Καθενιώτης ήταν ο άνθρωπος που ο Ελευθέριος Βενιζέλος στο παρελθόν συμβουλευόταν για ευαίσθητα εθνικά θέματα ενώ λίγοι αμφισβήτησαν την ιδιοφυία και την ευρυμάθειά του. Το ογκώδες πόρισμα της επιτροπής, όμως, που βασίστηκε σε μαρτυρίες, αν και παραδόθηκε στα τέλη του 1943 εξαφανίστηκε υπό περίεργες συνθήκες δίνοντας την αίσθηση κάποιας συγκάλυψης.

Η σοκαριστική άποψη του Πλούταρχου για την κρεατοφαγία

·

Στη συλλογή του «Ηθικά» ο Πλούταρχος αναζητά την εφαρμογή της αρετής στην πρακτική πλευρά της ζωής. Στους «Περί σαρκοφαγίας» λόγους του μάλιστα προβληματίζεται έντονα. Προφανώς απαυδημένος από τα ελληνορωμαϊκά συμπόσια αναρωτιέται πώς γίνεται – έχοντας στη διάθεσή μας τέτοια νόστιμη ποικιλία από φρούτα, λαχανικά και καρπούς – να θέλουμε με το ζόρι να νοστιμίσουμε τη ματωμένη σάρκα ενός ζώου «σβήνοντας με μύρια καρυκεύματα τη γεύση του αίματος» για να μπορέσουμε να τη φάμε.

Οι απόψεις του για την κρεατοφαγία είναι... ωμές και σοκαριστικές...

Τι ονομάζουμε λιχουδιά;

«...εγώ απορώ τι έπαθε και τι ένιωθε ο πρώτος άνθρωπος και ακούμπησε το στόμα του σε αίμα σκοτωμένου πλάσματος, πλησίασε τα χείλη του σε σάρκα πεθαμένου ζώου και, παραθέτοντας σε τραπέζι μπαγιατεμένα πτώματα, ονόμασε λιχουδιές και νοστιμιές τα μέρη που λίγο πριν βρυχούνταν, μιλούσαν, κινούνταν και έβλεπαν. Πώς τα μάτια του άντεξαν να δουν αίμα πλασμάτων που σφάζονταν, γδέρνονταν, διαμελίζονταν, πώς η όσφρησή του άντεξε την αποφορά, πώς η σκέψη του μιάσματος δεν απέτρεψε τη γλώσσα να αγγίζει ξένα έλκη και να απολαμβάνει τους χυμούς και τα υγρά θανάσιμων τραυμάτων».

Πού είναι τα κοφτερά δόντια σου;

Η αλήθεια πίσω από μια φωτογραφία και η προπαγάνδα από τα Lidl

·


Αφού προσπάθησαν να παραπληροφορήσουν με φωτογραφίες νοσοκομείων από άλλες χώρες και χοντροκομμένα ψέματα για την υποτιθέμενη αμύθητη περιουσία του Φιντέλ Κάστρο, ορισμένοι δημοσιογράφοι επιστρέφουν με μια από τις παλαιότερες ιστορίες που αναπαράγουν τα ακροδεξιά site σε όλο τον κόσμο.

Ο Γιάννης Λοβέρδος παρουσίασε φωτογραφία του Κάστρο δίπλα στον δικτάτορα Πινοσέτ και χαρακτήρισε «αφελείς ελληνάρες» όσους μίλησαν θετικά για τον Κουβανό ηγέτη.

Βέβαια, η φωτογραφία τραβήχτηκε δυο χρόνια πριν από το πραξικόπημα που οργάνωσε η CIA για την ανατροπή και τη δολοφονία του προέδρου Αλιέντε στη Χιλή.

Ο Πινοσέτ ήταν τότε Γενικός Διοικητής της Φρουράς του Σαντιάγκο. Ο Κάστρο λοιπόν, ο οποίος βρισκόταν στην πόλη ως επίσημος προσκεκλημένος της κυβέρνησης της Χιλής, ήταν αναγκασμένος να τηρήσει το πρωτόκολλο και να φωτογραφηθεί με τους επισήμους.


Ο Γιάννης Λοβέρδος παραλείπει να σημειώσει ότι δυο χρόνια αργότερα ο ίδιος ο Αλιέντε προήγαγε τον Πινοσέτ σε αρχηγό γενικού επιτελείου των ενόπλων δυνάμεων της Χιλής, μη γνωρίζοντας φυσικά ότι ο στρατηγός είχε ήδη έτοιμο το σχέδιο της ανατροπής και της δολοφονίας του.

Το τελευταίο γράμμα του Τσε στον Φιντέλ

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016 ·

Την 1η Απριλίου 1965 ο Τσε Γκεβάρα συντάσσει το τελευταίο του γράμμα προς τον Φιντέλ Κάστρο, στο οποίο εξηγεί τους λόγους απομάκρυνσης του από την Κουβανική Κυβέρνηση. Το γράμμα εκφωνήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 1965, από τον Φιντέλ σε δημόσια τελετή, μπροστά στα παιδιά και τη γυναίκα του Γκεβάρα.

Όπως τόνισε ο Κάστρο, «το γράμμα δεν φέρει ημερομηνία, αφού θα έπρεπε να διαβαστεί στην πιο κατάλληλη στιγμή, αλλά στην πραγματικότητα γράφτηκε φέτος την 1η Απριλίου 1965».

Oλόκληρο το γράμμα του επαναστάτη Τσε Γκεβάρα προς τον Comantante Φιντέλ Κάστρο έχει ως εξής:

«Φιντέλ,

Θυμάμαι τούτη τη στιγμή πολλά πράγματα, τότε που σε γνώρισα στο σπίτι της Μαρίας Αντονία, τότε που μου πρότεινες να έρθω μαζί σας, όλη την ένταση των προετοιμασιών.

Κάποια μέρα ήρθαν και ρώτησαν ποιος θα έπρεπε να ειδοποιηθεί σε περίπτωση θανάτου μας, και η υπαρκτή πιθανότητα να γίνει κάτι τέτοιο μας συγκλόνισε όλους. Αργότερα μάθαμε πως ήταν αλήθεια, πως σε μία επανάσταση ή νικάς ή πεθαίνεις (αν είναι αληθινή). Πολλοί σύντροφοι έπεσαν στο δρόμο προς τη νίκη.

Σήμερα όλα έχουν ένα τόνο λιγότερο δραματικό, γιατί είμαστε πιο ώριμοι. Τα γεγονότα όμως επαναλαμβάνονται. Νιώθω πως έχω πια εκπληρώσει το μέρος εκείνο του χρέους μου, που με έδενε με την κουβανική επανάσταση στο έδαφος της, και σας αποχαιρετώ, εσένα, τους συντρόφους, τον λαό σου που είναι και πια δικός μου.

Η ιστορική απολογία του Φιντέλ Κάστρο: Καταδικάστε με. Η Ιστορία θα με δικαιώσει!

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016 ·

Μετά το πραξικόπημα του στρατηγού Φουλχένσιο Μπατίστα το 1952, ο Φιντέλ Κάστρο, που έφυγε το βράδυ από τη ζωή σε ηλικία 90 ετών, οργανώνει τον ένοπλο αγώνα μαζί με τον αδελφό του Ραούλ.

Στις 26 Ιουλίου 1953, επιχειρεί να επιτεθεί στον στρατώνα Μονκάδα στο Σαντιάγο ντε Κούβα (ανατολικά) αλλά αποτυγχάνει.

Ο Φιντέλ πιάνεται αιχμάλωτος κι ασκούμενος δικηγόρος τότε αναλαμβάνει ο ίδιος να υπερασπιστεί τον ευατό του. Η απολογία του ξεδιπλώνει όλο του το όραμα για την επαναστατημένη Κούβα. Θα τελειώσει την ομιλία του με μια φράση που η πορεία του επιβεβαίωσε: «Καταδικάστε με. Η Ιστορία θα με δικαιώσει!».

Ο Κάστρο καταδικάζεται σε κάθειρξη 15 ετών. Αμνηστεύεται και αποφυλακίζεται δύο χρόνια αργότερα.

Εξόριστος στο Μεξικό, αποβιβάζεται μαζί με 81 άνδρες -μεταξύ των οποίων ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα -τον Δεκέμβριο του 1959 στη νότια ακτή της χώρας. Η αποστολή αποδεκατίζεται. Καταφεύγει με μια χούφτα αντάρτες στους λόφους της Σιέρα Μαέστρα, καταφέρνει να αναδιοργανωθεί και να πάρει τον έλεγχο ενός τμήματος της επαρχίας Οριέντε.

Τον Αύγουστο του 1958 ξεκινά μια μεγάλη επίθεση η οποία θα καταλήξει στην κατάρρευση του καθεστώτος του Μπατίστα την 1η Ιανουαρίου 1959. Στις 8 Ιανουαρίου, περιβαλλόμενος από τους barbudos του - τον αδελφό του Ραούλ, τον Τσε Γκεβάρα, τον χαρισματικό Καμίλο Σιενφουέγος- ο Φιντέλ Κάστρο εισέρχεται θριαμβευτικά στην Αβάνα.

ΑΝΤΙΟ ΚΟΜΑΝΤΑΝΤΕ

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016 ·

Σήμερα οι Ήρωες υψώνονται γιατί σήμερα ξαναγεννιέται η ιστορία δίπλα στον Φιντέλ.
Σήμερα ξαναγεννιούνται οι Γιοι της Επανάστασης και της Νίκης. Οι υπερασπιστές των φτωχών και των αδυνάτων. Όλων όσων δεν είχαν φωνή.
Σήμερα ξαναζωντανεύουν οι Επαναστάσεις και οι Θρύλοι.
Υψώνονται οι ψυχές αυτών που καταπολέμησαν την αδικία. Οι ψυχές αυτών που οραματίστηκαν ένα καλύτερο αύριο. Οι ψυχές αυτών που αφιέρωσαν και έδωσαν τη ζωή τους για έναν καλύτερο κόσμο.
Σήμερα τα παιδιά ενός άνδρα, ο οποίος ποτέ δεν πεθαίνει, ετοιμάζονται να υποδεχθούν τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη τους, του οποίου το παράδειγμα και οι ιδέες θα ζουν αιώνια μέσα στις καρδιές όλων των Επαναστατών του κόσμου. Αυτών που πέθαναν, αυτών που υπάρχουν και αυτών που θα γεννηθούν.
Ο Φιντέλ πέρασε στην αθανασία και ενώθηκε με όλους εκείνους που αγωνίστηκαν για μια ζωή γεμάτη αξιοπρέπεια.
Ο πλανήτης δεν είναι πια ο ίδιος γιατί κοιμήθηκε ο τεράστιος άνθρωπος του εικοστού αιώνα.

Κοιμήθηκε ο Φιντέλ.

Η Επανάσταση του 1943

Η Επανάσταση του 1943

revolution in the world

ελευθερη εκφραση

Η λίστα ιστολογίων μου

προσωπικές ιστοσελίδες

τύπος

διαφορα

È