Αμαζόνιος : Στάχτη τα δάση και σε Βραζιλία, Βολιβία, Παραγουάη

Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2019 ·

Μετά τις φωτιές στη Σιβηρία, και τον Καναδά η Βραζιλία, η Βολιβία και η Παραγουάη βρίσκονται επίσης αντιμέτωπες με μεγάλες δασικές πυρκαγιές. Οι φλόγες έχουν προκαλέσεις "ανεπανόρθωτη" καταστροφή στη χλωρίδα και την πανίδα, σύμφωνα με τους περιβαλλοντολόγους.

Στη Βολιβία, περίπου 654.000 εκτάρια έγιναν στάχτη στην περιφέρεια της Σάντα Κρους τους τελευταίους τρεις μήνες, με τις πυρκαγιές να πολλαπλασιάζονταιν τον Αύγουστο. Εδώ και περίπου δύο εβδομάδες, οι πυροσβέστες δίνουν μάχη για να καταστείλουν τις ανεξέλεγκτες φωτιές.
Στην Παραγουάη, όπου έχουν εκδηλωθεί πυρκαγιές στις βόρειες επαρχίες της, δεν υπάρχουν προς το παρόν επίσημα στοιχεία για την έκταση που έχει καεί.
Οι πυρκαγιές αυτές δεν σχετίζονται με εκείνες που κατακαίνε τον Αμαζόνιο στη Βραζιλία.
"Είμαστε σε επαφή με τους ομολόγους μας στην Παραγουάη, δεσμευτήκαμε να συνεργαστούμε" δήλωσε σήμερα ο υπουργός Περιβάλλοντος και Υδάτων της Βολιβίας, Κάρλος Ορτούνο, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη Σάντα Κρους.
Ο κυβερνήτης της επαρχίας αυτής, ο Ρούμπεν Κόστας, είπε ότι δυστυχώς οι μετεωρολόγοι δεν προβλέπουν βροχή για τις επόμενες ημέρες στην περιοχή, κάτι που δυσχεραίνει την κατάσταση.
Οι δασικές πυρκαγιές προκαλούνται κυρίως από αγρότες που βάζουν φωτιές στα χωράφια τους γιατί με τον τρόπο αυτό βελτιώνεται η ποιότητα του εδάφους ενόψει της σποράς.

Ρουβίκωνας: «Χτύπησε» το εστιατόριο του Μποτρίνι!

·


Ο Ρουβίκωνας είχε απειλήσει ότι θα..., επιληφθεί του θέματος και το έκανε. Επίθεση στο εστιατόριο του γνωστού σεφ, Έκτορα Μποτρίνι. Σπασμένες πόρτες και μπογιές. Τον χαρακτηρίζει "τηλεμαϊντανό/σεφ, κακέκτυπο έταιρου βρετανού τηλεμαϊντανού σεφ". Σφοδρές επικρίσεις και για τη νέα κυβέρνηση. Αφορμή οι καταγγελίες 19χρονου για βασανιστήρια στην επιχείρησή του. Όλα όσα αναφέρει η αναρχική ομάδα στο κείμενό της.
«Αφεντικά θα μας βρείτε μπροστά σας»! Έτσι καταλήγει το κείμενο της αναρχικής ομάδας Ρουβίκωνας, η οποία ανακοίνωσε σε γνωστό site του αντιεξουσιαστικού χώρου πως πραγματοποίησε… επίσκεψη σε εστιατόριο που ανήκει στον γνωστό σεφ, Έκτορα Μποτρίνι, όπως είχε «προειδοποιήσει» γνωστό μέλος της.

Σύμφωνα με την αστυνομία, τα άτομα αυτά έσπασαν την κεντρική πόρτα του καταστήματος και στη συνέχεια πέταξαν μπογιές, ενώ αμέσως μετά αποχώρησαν. Η αστυνομία δεν έχει προχωρήσει σε προσαγωγές, έως αυτή την ώρα τουλάχιστον.

Αφορμή στάθηκαν οι προ εβδομάδων καταγγελίες του 19χρονου, ο οποίος εργαζόταν σε εστιατόριο του πασίγνωστου σεφ στην Κέρκυρα και έκανε λόγο για απίστευτα βασανιστήρια.
Δείτε τι μετέδωσε ο ΣΚΑΪ για την επίθεση

Η εμμονή στις ιδιωτικοποιήσεις: μια αυταπάτη που διαρκεί

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019 ·

τoυ Ματίας Ρεϊμόν*

Aφήστε την αγορά να διαχειριστεί τις δημόσιες επιχειρήσεις! Από τη δεκαετία του 1980 το τροπάριο αυτό κατευθύνει τις ασκούμενες πολιτικές ανεξαρτήτως κυβέρνησης. Η εκμετάλλευση κάθε είδους επιχείρησης κοινής ωφέλειας πέρασε στον ιδιωτικό τομέα επιτρέποντας τη συσσώρευση μεγάλων κερδών, βασισμένων στη σίγουρη απόδοση, στερώντας ταυτόχρονα πολύτιμους πόρους από καθετί συλλογικό.
Υποτίθεται ότι θα αποτελούσαν την πανάκεια. Τα μέσα ενημέρωσης, οι ειδικοί και οι πολιτικοί το είχαν ήδη πει τη δεκαετία του 1980 και του 1990: το άνοιγμα των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας στον ανταγωνισμό και οι ιδιωτικοποιήσεις που θα συνόδευαν το εγχείρημα θα επέτρεπαν στους χρήστες τους να επωφεληθούν από τις φθηνότερες τιμές, στις επιχειρήσεις να καινοτομήσουν και στο κοινωνικό σύνολο να αποκτήσει μεγαλύτερο πλούτο. Τρεις δεκαετίες αργότερα ο απολογισμός είναι πενιχρός: οι ιδιωτικοποιήσεις επέτρεψαν κατά κύριο λόγο στον ιδιωτικό τομέα να αγοράσει φθηνά τις μετοχές των εταιρειών που είχαν διασωθεί με δημόσιο χρήμα1 και ο ξέφρενος ανταγωνισμός προκάλεσε νέα συλλογικά κόστη.

Ιστορικά, τα δεδομένα της οικονομίας δεν συνηγορούσαν υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι εθνικοποιημένες επιχειρήσεις επέτρεψαν τη διόρθωση των σφαλμάτων της αγοράς, την επανεκκίνηση της οικονομικής δραστηριότητας, την εξασφάλιση της παροχής υπηρεσιών δημοσίου συμφέροντος και, κυρίως, έδωσαν τον τόνο στην οικονομική και τη βιομηχανική πολιτική της Γαλλίας.

Αντλώντας έμπνευση από τους φιλελεύθερους οικονομολόγους της Σχολής του Σικάγο μιμούμενη το Ηνωμένο Βασίλειο της Μάργκαρετ Θάτσερ (1979-1990) και τις ΗΠΑ του Ρόναλντ Ρέιγκαν (1981-1989), η Γαλλία δρομολόγησε προγράμματα μείωσης των δαπανών και ανοίγματος του κεφαλαίου των δημόσιων επιχειρήσεων. Με την πώληση των «ασημικών της οικογένειας», οι κυβερνήσεις εγκατέλειψαν μερικούς από τους ισχυρότερους μοχλούς οικονομικής παρέμβασης που διέθεταν.

Woodstock, η Κοίμηση της δεκαετίας του '60

·


Ήταν ένα πρωτοφανές και τεράστιο κοινωνικό γεγονός, μια «στιγμή» στην ιστορία παντελώς ιδιαίτερη και σημαντική που κράτησε τρεις μέρες, από Παρασκευή 15 έως Κυριακή 17 Αυγούστου 1969.

Αν σκεφτούμε πως πριν από την έναρξη του 65ωρου μουσικού μαραθώνιου προηγήθηκε ένα κήρυγμα αγάπης-προσευχή του Ινδού πνευματικού δασκάλου Σουάμι Σατσιντανάτα, μπορεί να θεωρήσει κανείς το γεγονός του Woodstock ως μία στιγμιαία «παθητική αντίσταση» τύπου Γκάντι σε ένα κόσμο που δεν άρεσε στους νέους. Ήταν μια μείζονα αυθόρμητη κοινωνική αντίδραση στο δυτικό παράδεισο.

Από την άλλη, θα μπορούσε να δει κανείς στο γεγονός του Woodstock την έναρξη μιας άλλης παγκοσμιοποίησης που εξαγοράστηκε μεν πολύ γρήγορα από το σύστημα, με αποτέλεσμα να πάψει να είναι επικίνδυνη, αλλά που όμως γονιμοποίησε για πάντα την ανθρωπότητα με μια εναλλακτική κουλτούρα, με την ιδέα ενός εναλλακτικού τρόπου ζωής που πάντρευε τον δυτικό ορθολογισμό και τον μυστικισμό της ανατολής.
Είναι πλέον κοινή αντίληψη ότι το Woodstock αποτελεί παγκόσμιο πολιτισμικό ορόσημο και ότι η ιστορική του επίπτωση οφείλεται σε δύο μείζονα επικοινωνιακά γεγονότα που το συνόδεψαν: το 3ωρο ντοκιμαντέρ Μάικλ Γουαντλεϊ (σε μοντάζ του Μάρτιν Σκορτσέζε) και το 3πλό LP που αργότερα συμπληρώθηκε με ένα 2πλό LP (που περιελάμβανε και την Janis Joplin και άλλα σχήματα που δεν είχαν «χωρέσει» στο πρώτο). Το φιλμ και ο δίσκος έκαναν το Woodstock παγκόσμιο γεγονός (Σ.Σ: είμαστε στην προ-διαδικτυακή και προ-ψηφιακή εποχή), καθώς έτσι έγινε η εμπειρία του μουσικού φεστιβάλ και των μηνυμάτων του κτήμα όλου του κόσμου και κυρίως των νέων.

Η αιματηρή απεργία – Σέριφος, 21 Αυγούστου 1916

·

      Στις 21 Αυγούστου 2019 συμπληρώνονται 103
χρόνια από τα γεγονότα της επεισοδιακής απεργίας των μεταλλωρύχων στη Σέριφο το 1916. Το Αρχείο της ΕΡΤ ψηφιοποίησε και παρουσιάζει την εκπομπή του Γιώργου Πετρίτση, παραγωγής 2010:

ΣΕΡΙΦΟΣ 1916, ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΙΜΑΤΗΡΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ



    Η εκπομπή αναφέρεται στην απεργία των μεταλλωρύχων της Σερίφου που κατέληξε στην αιματηρή σύρραξη της 21ης Αυγούστου στα μεταλλεία στο Μεγάλο Λιβάδι, με εφτά νεκρούς και δεκάδες τραυματίες.

ΣΑΚΟ ΚΑΙ ΒΑΝΤΣΕΤΙ: «Δεν πρέπει να αποθάνουν» – Εκτελέστηκαν στις 22/8/1927

·



“Οι αθώοι ερ­γά­ται Σάκο και Βαν­τσέ­τι δεν πρέ­πει να απο­θά­νουν εις την ηλε­κτρι­κήν κα­ρέ­κλα”.

Με αυτόν τον πρώτο τίτλο κυ­κλο­φο­ρού­σε το φύλλο του “Ρι­ζο­σπά­στη” στις 10 Αυ­γού­στου 1927. Την προη­γού­με­νη μέρα οι ερ­γα­τι­κές ορ­γα­νώ­σεις της Αθή­νας είχαν κάνει διά­βη­μα στην πρε­σβεία των ΗΠΑ. Δώ­δε­κα μέρες μετά η “Δι­καιο­σύ­νη” της χώρας των δη­μί­ων, όπως την είχε απο­κα­λέ­σει με τον υπέρ­τι­τλό του ο “Ρ”, εκτε­λού­σε, νύχτα, με ηλε­κτρι­κή κα­ρέ­κλα τους Σάκο και Βαν­τσέ­τι. Εβδο­μή­ντα χρό­νια πριν.

Αντλού­με από το βι­βλίο των Ρί­τσαρντ Ο’ Μπό­γιερ και Χέρ­μπερτ Μ. Μόρε με τίτλο “Η άγνω­στη ιστο­ρία του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος των ΗΠΑ” (έκ­δο­ση “Σύγ­χρο­νη Εποχή”) ση­μα­ντι­κές πλη­ρο­φο­ρί­ες για τότε.

“Πού θα πή­γαι­να; Τι θα έκανα; Βρι­σκό­μουν στη γη της επαγ­γε­λί­ας”.Αυτή η σκέψη συ­νό­δευε τους με­τα­νά­στες, που φτά­νο­ντας στην Αμε­ρι­κή στις αρχές του 20ού αιώνα, έβρι­σκαν την κα­τα­να­γκα­στι­κή ερ­γα­σία, τη σκλη­ρή με­τα­χεί­ρι­ση, τους μι­σθούς πεί­νας, αφή­νο­ντας πίσω τα όνει­ρα για δι­καιο­σύ­νη στη γη και στις συ­ναλ­λα­γές τους. Με τον ιδρώ­τα τους και τη δια­φο­ρά του μι­σθού τους – μειω­μέ­νο κατά το ήμισυ – από των ντό­πιων λευ­κών ερ­γα­τών, οι ερ­γο­δό­τες έβγα­ζαν δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια. Και ήταν πάντα πρό­θυ­μοι να συ­νει­σφέ­ρουν στις ορ­γα­νώ­σεις που έτρε­φαν την εξαι­ρε­τι­κά επι­κερ­δή επι­χεί­ρη­ση του διαί­ρει και βα­σί­λευε. Πολ­λοί ήταν οι συν­δι­κα­λι­στές, μαύ­ροι και ξένοι ερ­γά­τες που δο­κί­μα­ζαν στο σώμα τους ακόμη, το μα­στί­γιο του επαρ­χιώ­τι­κου φα­να­τι­σμού, που έτρε­φε η ερ­γο­δο­σία και η “Κου Κλουξ Κλαν” με δη­μό­σιες εκ­δη­λώ­σεις μί­σους απέ­να­ντί τους, με­ταμ­φιε­σμέ­νες σε πα­τριω­τι­σμό. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα έφτα­σαν στην Αμε­ρι­κή ο Σάκο και ο Βαν­τσέ­τι.
“Είχαν κόκ­κι­νες δρα­στη­ριό­τη­τες”

Ο υπουργός Εργασίας έπαθε… Βρούτση!

·



Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr.

Πρέπει να είναι στόκος κάποιος για να λέει ότι ο εργαζόμενος «φακελώνεται» όταν ο εργοδότης του εξηγεί στην Πολιτεία για ποιο λόγο τον απολύει. Είναι αυτή περίπτωση του Γιάννη Βρούτση; Όχι, είναι χειρότερη.

Ο υπουργός Εργασίας κονιορτοποιεί έναν κανόνα δικαίου: ο καταγγέλλων φέρει το βάρος των αποδείξεων, όχι ο καταγγελλόμενος. Δεν θα αιτιολογεί ο εργοδότης γιατί απολύει κάποιον, αλλά ο απολυμένος γιατί.. απολύθηκε.

Δεν αποδεικνύεις ότι είσαι αθώος. Αποδεικνύει όποιος σε κατηγορεί ότι είσαι ένοχος. Με μια σκοτεινή τροπολογία της νύχτας- για να μην φαίνεται- ένας από τους πρώτους εκπροσώπους της «καλής νομοθέτησης» αλλάζει αυτή την κατάκτηση του ανθρώπινου πολιτισμού.

Επειδή πάντα υπάρχει κάτι χειρότερο από τον δήμιο και είναι ο βοηθός του, ο Νότης Μηταράκης ανέλαβε να το εκλαϊκεύσει. Αλλά του έδωσε και κατάλαβε: από τα συμφραζόμενα των εξηγήσεων που έδωσε προκύπτει ότι πίσω από την τροπολογία υπάρχει συζήτηση για τις αποζημιώσεις.

Όταν κάποιος δεν μπορεί να αποδείξει ότι… κακώς απολύθηκε γιατί να πάρει αποζημίωση; Άλλωστε ο Μηταράκης ρώτησε και έμαθε ότι δεν δίνουν σε όλες τις χώρες αποζημιώσεις την απόλυση.

5G: θαύμα ή εφιάλτης;

Τετάρτη, 21 Αυγούστου 2019 ·


06.53. Τεντώνομαι απαλά στο κρεβάτι μου ενώ ακούγεται έξω το γλυκό τραγούδι του αηδονιού. Όπως κάθε πρωί, το ξυπνητήρι μου προγραμματίστηκε αυτόματα στο τέλος του κύκλου του ύπνου μου χάρη στους αισθητήρες που είναι κρυμμένοι κάτω από το στρώμα μου. Σηκώνομαι και τρέχω στο μπάνιο, όπου ο καθρέφτης μου δεν μου λέει ότι είμαι η πιο όμορφη ... Και μου προτείνει αντ' αυτού να αγοράσω ένα νέο θαυματουργό μέικ απ για να καλύψω τους μαύρους κύκλους μου. 

Κάτω από το ντους, δεν περισσεύει χρόνος για ονειροπολήσεις : ο συνδεδεμένος διακόπτης μου αναβοσβήνει για να με ενημερώσει ότι έχω υπερβεί τα επιτρεπόμενα 50 λίτρα νερού. Με την ξηρασία που μας πλήττει εδώ και αρκετά χρόνια, προσπαθώ να περιορίσω την κατανάλωσή μου. Το ίδιο ισχύει και για την ηλεκτρική ενέργεια, επειδή οι ανεμογεννήτριες και οι ηλιακοί συλλέκτες που τροφοδοτούν την πόλη δεν τηρούν όλες τις υποσχέσεις τους με αποτέλεσμα να έχουμε συχνά διακοπές. Ευτυχώς, ρυθμίζω τις συσκευές μου μέσω του μετρητή Linky [οι νέοι "έξυπνοι" μετρητές της γαλλικής "ΔΕΗ" δέχονται μαζική απόρριψη- σ.σ.]. Πολύ χρήσιμο εργαλείο, κι ας λένε οι κρυπτοοικολόγοι που θέλουν να επιστρέψουν στα κεριά. 

Στην κουζίνα μου, ο καφές είναι έτοιμος. Έβαλα τα συνδεδεμένα γυαλιά μου για να παρακολουθήσω τις ειδήσεις της ημέρας. "Θανατηφόρες ταραχές στο Σικάγο. Η αστυνομία επεμβαίνει: 35 νεκροί. Στραβοκαταπίνω, αφήνω κάτω τα γυαλιά. Είναι δύσκολο να αντέξει κανείς τη θέα ανθρώπων μέσα στα αίματα απο τόσο νωρίς το πρωί. Σημειώνω για αργότερα: να επαναρυθμίσω το λογισμικό μόνο για θετικές πληροφορίες. Πριν φύγω, μια ματιά στην πόρτα του ψυγείου με πληροφορεί ότι είναι άδειο. Δεν προλαβαίνω καν να παραγγείλω ό,τι με συμβουλεύει η οθόνη αφής, επειδή ο χρόνος τρέχει: έχω 10 λεπτά για να μπω στο αυτοκίνητό μου και να πάω στο γραφείο. Από τότε που οι κυκλοφοριακές ροές και τα φανάρια συνδέθηκαν με ένα κεντρικό σύστημα διαχείρισης, δεν υπάρχει το παραμικρό μποτιλιάρισμα.

Όταν οι νεαρές βουλεύτριες Ομάρ και Τλαΐμπ ανοίγουν Πελώριες ρωγμές στην ιερή αμερικανο-ισραηλινή συμμαχία !

·

του Γιώργου Μητραλιά

Τα παράπλευρα οφέλη της εισβολής του Μπέρνι Σάντερς στην καρδιά της αμερικανικής πολιτικής σκηνής είναι ήδη πολλά, σημαντικά και αρχίζουν να γίνονται αισθητά πολύ μακριά από της Ηνωμένες Πολιτείες, ακόμα και στη Μέση Ανατολή. Τρανή απόδειξη ο πραγματικός σεισμός που προκαλούν εδώ και μερικές μέρες τόσο στις ΗΠΑ και στη Μέση Ανατολή όσο και στους κόλπους της εβραϊκής Διασποράς δυο σύμμαχοι του Μπέρνι, οι γενναίες νεαρές αμερικανίδες βουλεύτριες Ιλάν Ομάρ και Ρασίντα Τλαΐμπ.

Άρκεσε λοιπόν η αναγγελία της επίσκεψης στα κατεχόμενα εδάφη αυτών των δυο ορκισμένων εχθρών του Τραμπ και του Νετανιάχου, για να γίνουμε μάρτυρες του εντελώς πρωτόγνωρου θεάματος ενός προέδρου των ΗΠΑ που άφριζε και προέτρεπε δημόσια τον πρωθυπουργό του Ισραήλ -που έσπευδε να υπακούσει- να απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα του, που είναι και ο πιο στενός σύμμαχος των ΗΠΑ, σε δυο εκλεγμένα μέλη του αμερικανικού κοινοβουλίου ! Κατά κοινή ομολογία, ήταν κάτι σοκαριστικό, σκανδαλώδες και χωρίς προηγούμενο ! Όμως, είναι η συνέχεια των γεγονότων που μας ενδιαφέρει καθώς είναι διδακτική και κυρίως, πολλά υποσχόμενη για εξελίξεις που, μακροπρόθεσμα, θα μπορούσαν να ανατρέψουν θανατερές ισορροπίες που παραμένουν ακλόνητες εδώ και πάνω από μισό αιώνα !

Ο Βίκτορ Όρμπαν ξαναγράφει την ιστορία της Ουγγαρίας

·


Ένα λαμπερό πρωινό, στις αρχές Ιουνίου, ο Γιάνος Ράινερ πήγαινε τον παπαγάλο της κόρης του στον κτηνίατρο όταν έλαβε ένα τηλεφώνημα, που θα μπορούσε να αλλάξει, εάν όχι τη σύγχρονη ιστορία της Ουγγαρίας, τότε το πώς γράφεται και διδάσκεται. «Έμαθες τα νέα;», τον ρώτησε ο συνάδελφός του καθώς ο παπαγάλος ακουγόταν να τιτιβίζει με θόρυβο. «Τέλος το Ινστιτούτο».

Μέχρι εκείνη τη στιγμή, ο Γ. Ράινερ δεν γνώριζε τα σχέδια της κυβέρνησης να μετατρέψει το Ινστιτούτο 1956, το ιστορικό ερευνητικό κέντρο, του οποίου ήταν επικεφαλής και το οποίο είναι αφιερωμένο στην ουγγρική εξέγερση απέναντι στη Σοβιετική Ένωση, σε ένα όργανο κοντά στην κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν, του συντηρητικού πρωθυπουργού της Ουγγαρίας.

Χωρίς να συμβουλευτεί τον Γ. Ράινερ, ο πρωθυπουργός Όρμπαν υπέγραψε κυβερνητικό διάταγμα για την ενσωμάτωση του Ινστιτούτου 1956 στο Ιστορικό Ερευνητικό Ινστιτούτο και Αρχείο Veritas (Αλήθεια), που δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση πέντε χρόνια νωρίτερα και το οποίο -σύμφωνα με τους επικριτές του- προωθεί μια εκδοχή της ιστορίας που ευνοεί την ατζέντα του Όρμπαν. Το Ινστιτούτο Veritas διοικείται από την κυβέρνηση, που παίζει σημαντικό ρόλο τόσο στον διορισμό της ηγεσίας του όσο και στον καθορισμό των προτεραιοτήτων που πρέπει να έχουν οι έρευνές του.

Η αλλαγή στον έλεγχο του Ινστιτούτου 1956 έρχεται μετά την απόφαση, την περυσινή χρονιά, να μεταφερθεί σε άλλη τοποθεσία ένα άγαλμα του Ίμρε Νάγκι, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός στη διάρκεια της βραχύβιας επανάστασης του 1956. Ο Νάγκι, ο οποίος εκτελέστηκε και θάφτηκε σε μαζικό τάφο εξαιτίας της απόφασής του να αποσυρθεί από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας, θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες στη σύγχρονη ιστορία της Ουγγαρίας. Ο επανενταφιασμός του το 1989 στη Βουδαπέστη θεωρήθηκε ορόσημο στην κατάρρευση του κομμουνισμού στην Ουγγαρία και το ανατολικό μπλοκ. Το Ινστιτούτο 1956 ιδρύθηκε την επόμενη μέρα.

Δόγμα «εάν σας αρέσει» από συνδικαλιστές αστυνομικούς για το περιστατικό στο Θριάσιο

·


Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr.

Πλήρη κάλυψη δίνει η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Δυτικής Αττικής στους αστυνομικούς που εισέβαλαν στην ψυχιατρική κλινική του Θριάσιου και απείλησαν με χειροπέδες την ψυχίατρο Αφροδίτη Ρέτζιου, πρόεδρο της ΟΕΝΓΕ, επειδή ζήτησε από φρουρό κρατούμενου ασθενή να μην κυκλοφορεί ένοπλος μέσα στο νοσοκομείο.

«Ο μόνος αρμόδιος και υπεύθυνος για τη φύλαξη κρατουμένων ασθενών είναι ο αστυνομικός» ισχυρίζεται η Ένωση, σε μια ιδιαίτερα επιθετική ανακοίνωση, που πετά την μπάλα στην εξέδρα, μιλώντας για τα... φακελάκια των γιατρών, και με ύφος που μονο ιταμό μπορει να χαρακτηριστεί, προτείνει «ιατρική ανίχνευση και αξιολόγηση της ανακοίνωσης της ΟΕΝΓΕ από τη συγκεκριμένη κλινική».

Καταφέρεται μάλιστα προσωπικά εναντιόν της προεδρου της ΟΕΝΓΕ, σημειώνοντας πως υπήρξε υποψήφια ευρωβουλευτής με το ΚΚΕ, και αποδίδει σκοπιμότητα στην αντίδρασή της.

«Εάν κάποιοι πιστεύουν ότι με τις 'προοδευτικές τους ευαισθησίες' θα φιλοτεχνήσουν συνδικαλιστικό και πολιτικό προφίλ και θα χτίσουν καριέρα στην πλάτη των αστυνομικών έκαναν λάθος και λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο», αναφέρει η ανακοίνωση.

Απελπισμένοι πρόσφυγες πηδάνε στη θάλασσα από το πλοίο Open Arms

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019 ·

Τουλάχιστον δέκα πρόσφυγες πήδηξαν στη θάλασσα από το πλοίο της ισπανικής μη κυβερνητικής οργάνωσης Open Arms, σε μια κίνηση απελπισίας, απέναντι στην απάνθρωπη απαγόρευση της Ιταλίας να δέσει το πλοίο στην Λαμπεντούζα.

Ένας άνδρας πήδηξε στη θάλασσα στην αρχή της ημέρας, ανέφερε η ΜΚΟ στον λογαριασμό της στο Twitter μεταδίδοντας σχετικό βίντεο. «Είναι πιθανό να μεταφέρθηκε (στη Λαμπεντούζα από την ιταλική ακτοφυλακή) αλλά δεν έχουμε επίσημη επιβεβαίωση», εξήγησε μία εκπρόσωπος της Open Arms στο Γαλλικό Πρακτορείο.

Μερικές ώρες αργότερα «εννέα άνθρωποι έπεσαν στη θάλασσα σε μια απελπισμένη προσπάθεια να φθάσουν στις ακτές της Λαμπεντούζα (...) Η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου», πρόσθεσε η ΜΚΟ σε άλλη ανάρτηση.

Αυτοί οι εννέα άνθρωποι, ορισμένοι από τους οποίους δεν φορούσαν σωσίβια, διασώθηκαν και βρίσκονταν γύρω στις 12:00 τοπική ώρα (13:00 ώρα Ελλάδας) «πάνω σε σκάφος της ιταλικής ακτοφυλακής», σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της ισπανικής οργάνωσης.

Ορισμένοι από τους πρόσφυγες βρίσκονται πάνω στο Open Arms 19 ημέρες,ισοφαρίζοντας το ρεκόρ των προσφύγων που είχαν διασωθεί από το Sea Watch 3στα τέλη Δεκεμβρίου πριν από την αποβίβασή τους στη Μάλτα στις 9 του περασμένου Ιανουαρίου.

“Kλάψε κι εσύ τώρα ντουνιά πιάσαν το Στέλιο τα σκυλιά…” Η δολοφονία του Στέλιου Καρδάρα

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019 ·

Στις 18 του Αυγούστου 1944, μια μέρα μετά το Μπλόκο της Κοκκινιάς, «Έλληνες» ταγματασφαλίτες συνεργάτες των Γερμανών πιάνουν σε ενέδρα στα περιβόλια στον Αη Γιάννη το Ρέντη το αγαπημένο παιδί της Κοκκινιάς, τον ξακουστό σαλταδόρο Στέλιο Καρδάρα.

Ο Στέλιος Σπανός ή «Καρδάρας», ήταν ένας από τους ηρωικότερους σαμποτέρ της αντίστασης που ανατίναζε γερμανικά αυτοκίνητα και αποθήκες. Ένας σαλταδόρος της Κατοχής που έκλεβε τρόφιμα απ τους Γερμανούς και τα μοίραζε στο λαό. ΕΛΑΣίτης, αρχηγός ομάδας της ΟΠΛΑ στην Παλιά Κοκκινιά, μπήκε στην ένοπλη δράση από τα 18 του, διακρίθηκε για τη γενναιότητα που επέδειξε στη μάχη της Κοκκινιάς και παρόλο το νεαρό της ηλικίας του είχε μεγάλη φήμη στους συναγωνιστές και στους εχθρούς του, έτσι που η σύντομη ζωή του αποτέλεσε θρύλο για την Κοκκινιά και ευρύτερα.

Οι Γερμανοί προσπάθησαν πολλές φορές να πιάσουν τον Καρδάρα αλλά δεν τα κατάφερναν. Τα κατάφεραν οι ντόπιοι συνεργάτες τους. Αφού τον έπιασαν, οι ταγματασφαλίτες τον πήγαν στον Άγιο Διονύση στον Πειραιά και τον εκτέλεσαν, βασανίζοντάς τον φριχτά, κόβοντάς του μέχρι και τα γεννητικά του όργανα. Ήταν μόλις 21 χρονών και ο Πειραιάς θρήνησε ένα από τα καλύτερα παιδιά του που θυσιάστηκαν στη μάχη κατά των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους.

Η φρικιαστική σφαγή στο Κομμένο Άρτας – Σαν σήμερα 16 Αυγούστου 1943 – Το τραγούδι για το Ολοκαύτωμα

Παρασκευή, 16 Αυγούστου 2019 ·

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 16ης Αυγούστου 1943 περί τους 120 άνδρες του 12ου Λόχου της 1ης Ορεινής Μεραρχίας Καταδρομέων (Μεραρχία Ορεινών Κυνηγών), γνωστής περισσότερο σαν Μεραρχία Εντελβάις, μεταφέρθηκαν με στρατιωτικά φορτηγά στα περίχωρα του χωριού Κομμένο , νότια της Αρτας .

Η διαταγή που δόθηκε έλεγε μεταξύ των άλλων να φονευτούν όλοι οι κάτοικοι σαν μέτρο αντεκδίκησης. Ο λόγος ήταν ότι πριν λίγες ημέρες που ένας γερμανός αξιωματικός οδήγησε το όχημα του μέσα από το χωριό, είχε παρατηρήσει τότε αντάρτες, οι οποίοι έκαναν διαπραγματεύσεις για την προμήθεια τροφίμων από το χωριό.

Αν και οι αντάρτες είχαν αποχωρήσει από το χωριό αμέσως και πήγαν στα λημέρια τους στα γύρω βουνά, σε λίγες ημέρες 317 πολίτες κάτοικοι του Κομμένου και γύρω χωριών φονεύτηκαν κατά τρόπο άγριο, ανάμεσά τους ήταν 172 γυναίκες και 145 άνδρες όλων των ηλικιών, 80 παιδιά μικρότερα των 10 ετών, 13 ήταν βρέφη μικρότερα του 1 έτους. Οι δύο ιερείς του χωριού φονεύτηκαν, 38 κάηκαν ζωντανοί στα σπίτια τους. Από τα σπίτια τα 181 καταστράφηκαν. Ζώα και κινητά περιουσιακά στοιχεία τα πήραν σαν λάφυρα.

Διαβάζουμε στον ιστότοπο «Αη Κομμένο»:

Θρησκείες: Η πρώτη και καλύτερη απάτη στην ιστορία της ανθρωπότητας - Το "Ιερόν κατάστημα της Τήνου" και ο "διαχειριστής" του.

Πέμπτη, 15 Αυγούστου 2019 ·

Του Γ.Γ

Πλοία με χιλιάδες λαού καταφθάνουν κάθε μία ώρα στην Ευαγγελίστρια της Τήνου . Πάνω από 30.000 αναμένεται να φθάσει ο αριθμός των πιστών που θα κατακλύσει το νησί της Μεγαλόχαρης για εκπληρώσει το τάμα του και να παραβρεθεί στον εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου .

Εδώ διαπιστώνεις περίτρανα την βαθιά πίστη των Ελλήνων όσο κι αν κάποιες φορές λοξοδρομεί…

Εδώ βλέπεις τον εγωιστή και την εγωίστρια να «φελτράρει» με την ταπείνωση, σαν το χαλί που είναι στρωμένο, κατά μήκος,στο δρόμο της οδού Ευαγγελιστρίας, από την παραλία έως την εικόνα της Παναγίας…!

Εδώ βλέπεις ότι η ελπίδα υπάρχει και η πίστη ανθίζει στις ψυχές των πονεμένων! 

Τα παραπάνω μας γράφει, μεταξύ άλλων, ένα πολύ γλαφυρό, ρεπορτάζ που υπάρχει σε θρησκευτική ιστοσελίδα. 

Αυτό που δεν μας γράφει όμως είναι που θα καταλήξουν και πάλι τα "τάματα" των αφελών πιστών. Οτι δηλαδή θα τα διαχειριστεί πάλι ένας "μεγάλος παπάς που θέλει την μίζα του" όπως έχουν αποκαλέσει τον δεσπότη Σύρου Δωρόθεο, (Δείτε εδώ). 
Το ότι ένας τέτοιος ρασοφόρος είναι το "αφεντικό" στο "Ιερόν κατάστημα της Τήνου", πιθανόν να είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια για το χριστεπώνυμο ποίμνιο.

Ας μας τα πει καλύτερα και πιο ολοκληρωμένα ένας καλλιτέχνης

14 Αυγούστου 1954: Απόψε, που σκοτώνουν τον Πλουμπίδη…

·


Φορούσε μαύρο κοστούμι και άσπρο πουκάμισο. Ηταν ντυμένος λες και πήγαινε σε γιορτή. Γύρω στις 5 το πρωί, πριν ακόμα ξημερώσει, κατεβαίνει από το αυτοκίνητο. Ο τόπος που είχε επιλεγεί ήταν η Αγία Μαρίνα, στο Δαφνί. Περνώντας δίπλα από τους δημοσιογράφους, δεμένος ακόμα με τις χειροπέδες, κοντοστέκεται. Τους χαιρετά.

«Γεια σας παιδιά. Μπράβο, όλο νιάτα βλέπω μπροστά μου. Σας εύχομαι καλή σταδιοδρομία, να ‘στε πάντα καλά. Βλέπετε εγώ σε λίγο φεύγω με ψεύτικες και άδικες κατηγορίες. Το Κόμμα μου, το ξέρω, θα βρει την αλήθεια και θα με δικαιώσει».

Λίγες ώρες αργότερα, οι εφημερίδες φέρνουν στην Αθήνα την είδηση:

«Εξετελέσθη ζητωκραυγάζων υπέρ του ΚΚΕ, αντιμετώπισε με απόλυτον ψυχραιμίαν τας σφαίρας του αποσπάσματος (…) δεν εδέχθη ούτε να κοινωνήση, ούτε να του δέσουν τους οφθαλμούς του»…

Ηταν 14 Αυγούστου 1954. Πριν από ακριβώς 60*χρόνια. Ο Νίκος Πλουμπίδης, ο φλογερός επαναστάτης, ο αλύγιστος κομμουνιστής, ο «κόκκινος δάσκαλος», ο διανοούμενος του λόγου και της πράξης, πέφτει νεκρός. Δολοφονημένος από το εκτελεστικό απόσπασμα της αμερικανοκρατίας και της ντόπιας πλουτοκρατίας.

Πλουμπίδης: Ο λαϊκός ηγέτης

Ο Ν. Πλουμπίδης γεννήθηκε στα Λαγκάδια της Αρκαδίας στις 31 Δεκέμβρη 1902. Καταγόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια. Μετά από πολλές στερήσεις παίρνει το δίπλωμά του από το διδασκαλείο του Πύργου και το 1924 διορίζεται δάσκαλος στο χωριό Μηλέα της Ελασσόνας. Ξεκινάει η συνδικαλιστική του δράση μέσα από τις γραμμές της Δασκαλικής Ομοσπονδίας που αγωνίζεται για αύξηση των μισθών των δασκάλων.

137 χρόνια από τη γέννηση του Δημήτρη Γληνού

Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019 ·

Δημήτρης Γληνός: ο ριζοσπάστης παιδαγωγός
Κώστας Θεριανός – Μαριάνθη Μπέλλα

Τα πρώτα χρόνια

Ο Δημήτρης Γληνός γεννήθηκε στη Σμύρνη στις 22 Αυγούστου του 1882 (παλαιό ημερολόγιο). Ήταν ο πρωτότοκος από τα δώδεκα παιδιά της οικογένειας του. Ο πατέρας του ήταν έμπορος κρασιών και κατάγονταν από την Άνδρο. Εκτός από το εμπόριο κρασιών, ο πατέρας του διατηρούσε και μια μικρή ταβέρνα, στην οποία ο Δημήτρης εργαζόταν προκειμένου να βοηθήσει την οικογένεια του. Οι οικονομικοί πόροι της οικογένειας του ήταν περιορισμένοι. Όμως, ο Γληνός είχε την τύχη να τον συμπαθήσει ο γιατρός Δημήτριος Χρόνης και να τον βοηθήσει οικονομικά ώστε να εγγραφεί στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης.
Φοιτητής στην ΑθήναΤο 1899, αριστούχος της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης ήρθε στην Αθήνα «κουβαλώντας» τη «Μεγάλη Ιδέα», την καθαρεύουσα και τον ιδεαλισμό για να σπουδάσει Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η πολιτική ατμόσφαιρα της εποχής είχε κυριαρχηθεί από την ήττα του 1897. Στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών κυριαρχούσαν οι οπαδοί της αρχαΐζουσας (Μιστριώτης, Κόντος). Ο Γληνός νοίκιασε ένα σπίτι στην οδό Μασσαλίας 18 και έπιασε φιλία με τον Κ. Γούναρη, δημοτικιστή και ποιητή, τεταρτοετή φοιτητή της φιλολογίας που σκοτώθηκε στους Βαλκανικούς πολέμους. 
Η επίδραση του Μιστριώτη επηρέασε αρχικά το Γληνό. Συμμετείχε στα «Ευαγγελικά» το 1901 εναντίον των δημοτικιστών. Αργότερα ο ίδιος θα γράψει: «όλη μου η ζωή είναι μια πορεία προς τα αριστερά. Από το Μιστριώτη στο Λένιν». Την ίδια περίοδο γράφει το πρώτο του άρθρο για τις ξένες λέξεις στην ελληνική γλώσσα στο περιοδικό του Γεράσιμου Βώκου «Το Περιοδικό μας». Αργότερα, στο ίδιο περιοδικό δημοσιεύει μια επιστολή με τίτλο «Ένας εθνικός». 

«Στου Βιδάλη τα βήματα»…

·


Αύγουστος 1946. Ο κομμουνιστής δημοσιογράφος, Κώστας Βιδάλης, δολοφονήθηκε από τις συμμορίες του Σούρλα.
Στη Θεσσαλία οι αγωνιστές δολοφονούνται καθημερινά. 

Ο Βιδάλης, στη σύσκεψη του «Ριζοσπάστη», δηλώνει αποφασισμένος: «Πρέπει να κάμω τη δουλειά μου, να καταγγείλω όλο αυτό το όργιο και να αποκαλύψω τους δράστες». Θα ήταν το τελευταίο ρεπορτάζ του Κώστα Βιδάλη.

Έφυγε από την Αθήνα στις 11 Αυγούστου. Στις 13 Αυγούστου ταξίδευε από τη Λάρισα για το Βόλο. Τότε φτάνει το μήνυμα του στο «Ριζοσπάστη»: «Λογαριάζω – γράφει – να είμαι αυτού Παρασκευή βράδυ, 16 του μηνός. Μάζεψα φοβερό υλικό. Θα τα πούμε». 

Το τραίνο που ταξιδεύει ο Βιδάλης το σταμάτησαν, στον Πλατύκαμπο, οι συμμορίες του Σούρα. Ο Βιδάλης συλλαμβάνεται και βασανίζεται για ώρες. Εκτελέστηκε με πέντε σφαίρες και το σώμα του το πετάξανε στα χωράφια.
Αναδημοσιεύουμε από τον «Ριζοσπάστη» ένα κείμενο του αλησμόνητου δασκάλου μας, Νίκου Καραντηνού, για τον Κώστα Βιδάλη. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στις 29 Αυγούστου 2004. 
ΜΝΗΜΕΣ Κ. ΒΙΔΑΛΗ
(Κάλεσμα χρέους)
ΚΑΘΕ χρόνο οι αυγουστιάτικες τούτες μέρες φέρνουν πάντα στο νου και στην καρδιά τον αξέχαστο δημοσιογράφο Κώστα Βιδάλη , το σύντροφο και δάσκαλό μας στης αγωνιστικής δημοσιογραφίας τα πρώτα εκείνα δύσκολα βήματα.
ΕΙΧΕ ολοκληρώσει μια επική διαδρομή στα χρόνια της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης και δούλεψε με φλόγα για να στηθούν στην κατοχική Αθήνα οι μηχανισμοί προκειμένου να εξασφαλιστούν τα τυπογραφεία για τη σίγουρη έκδοση του «Ριζοσπάστη», της «Ελεύθερης Ελλάδας», αλλά και σειράς επίσης εφημερίδων στα βουνά.

Το «μπλόκο της Καλαμαριάς», 13 Αυγούστου 1944

·

Το «μπλόκο της Καλαμαριάς», ονομάστηκε η σφαγή 13 αθώων πολιτών της Καλαμαριάς, στις 13 Αυγούστου 1944, από τους Γερμανούς κατακτητές και τους γερμανοντυμένους των Ταγμάτων Ασφαλείας.

Το 1944, τελευταίο έτος της Κατοχής , η Θεσσαλονίκη και ολόκληρη η Ελλάδα, πλην των ορεινών περιοχών που έχουν απελευθερωθεί, βιώνουν άγρια τρομοκρατία από τους φασίστες Γερμανούς κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες και δωσίλογους των Ταγμάτων Ασφαλείας.

Επιδρομές σε συνοικίες της πόλης και μπλόκα στις γειτονιές είναι η φοβερή καθημερινή πραγματικότητα και οι εκτελέσεις Ελλήνων αγωνιστών της Ελευθερίας αλλά και αθώων πολιτών διαδέχονται η μία την άλλη . Ιδιαίτερα μετά την απόπειρα δολοφονίας του Χίτλερ στη Γερμανία στις 20.7.1944 οι Γερμανοί κατακτητές και οι εδώ συνεργάτες τους ταγματασφαλίτες γίνονται περισσότερο βάρβαροι κατά των κατοίκων της Θεσσαλονίκης όπου η Εθνική Αντίσταση είχε φουντώσει . Και επειδή δεν μπορούσαν να πλήξουν τα ένοπλα αντάρτικα τμήματα άρχισαν να χτυπούν αδιακρίτως φύλου και ηλικίας άοπλους και αδύναμους πολίτες.

Στις 13 Αυγούστου 1944, ημέρα Κυριακή το πρωί , οι κατακτητές συνοδευόμενοι απο άνδρες του τάγματος του Δάγκουλα κάνουν μπλόκο στην Καλαμαριά, συλλαμβάνουν 13 αθώους πολίτες και τους εκτελούν με τη "δικαιολογία" ότι ήταν μέλη αντιστασιακών οργανώσεων ...

Εμπορία ανθρώπων: Mια «βιομηχανία» πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ

Τρίτη, 6 Αυγούστου 2019 ·


Μάρθα Κίσκιλα

Η εμπορία ανθρώπων είναι δυστυχώς μια «βιομηχανία» πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, που πλήττει σχεδόν όλες τις χώρες του κόσμου. Εκατομμύρια άνδρες, γυναίκες και παιδιά διακινούνται διασυνοριακά ή εντός της χώρας τους κάθε χρόνο. Εργάζονται σε νοικοκυριά, σε αγροκτήματα, σε εργοστάσια, σε βάρκες, σε ορυχεία και στους δρόμους, παρέχοντας φθηνή εργασία στις εξορύξεις, τη γεωργία, τα τρόφιμα, την ψυχαγωγία και τις βιομηχανίες σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Πολλοί από αυτούς μάλιστα μπορεί να εξαναγκάζονται σε εγκληματικές ενέργειες ή να στρατολογούνται για πολεμικές συγκρούσεις.

Στόχος των περισσότερων σωματεμπόρων είναι οι γυναίκες, καθώς το ποσοστό των θυμάτων φτάνει το 72%, ενώ η σεξουαλική εκμετάλλευση παραμένει ο νούμερο ένας λόγος για την εμπορία ανθρώπων, σύμφωνα με το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τα ναρκωτικά και το έγκλημα (UNODC). Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί, ότι μεταξύ του 2004 και του 2016, ο αριθμός των παιδιών που έπεσαν θύματα trafficking υπερδιπλασιάστηκε. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ηνωμένων Εθνών κατά της εμπορίας ανθρώπων στις 30 Ιουλίου το aljazeera έκανε ένα εκτενές αφιέρωμα στα πολύπλοκα δίκτυα της απληστίας και διαφθοράς ανά τον κόσμο.

Μαλαισία: Βρέφη προς πώληση

Ένα προσοδοφόρο, παράνομο εμπόριο διαφημίζεται ανοιχτά στα Μαλαισιακά κοινωνικά μέσα: Η πώληση των μωρών. Πρόκειται για το μεγαλύτερο παζάρι βρεφών που υπάρχει στον κόσμο.

Η Επανάσταση του 1943

Η Επανάσταση του 1943

Ιωάννα Κοντούλη

Ιωάννα Κοντούλη
Kερδίζει τις εντυπώσεις η υποψηφιότητα της Ιωάννας Κοντούλη με τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία στον Βόρειο Τομέα – Β1

revolution in the world

ελευθερη εκφραση

Η λίστα ιστολογίων μου

προσωπικές ιστοσελίδες

τύπος

διαφορα

È