Την έλεγαν «Γιουγκοσλαβία»…

Σάββατο, 25 Μαρτίου 2017 ·

του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ 

Ήταν 24 Μάρτη 1999, πριν από δεκαοκτώ χρόνια, όταν άρχιζε το μακελειό που κράτησε 78 μέρες. Ήταν η αρχή του τέλους για την Γιουγκοσλαβία. Μια χώρα που ο λαός της όρθωσε το ανάστημά του στις μεραρχίες του Χίτλερ, δεν υπάρχει πια. Τη διέλυσε το ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ΕΕ.

Οι χειροκροτητές της θηριωδίας των χιλιάδων νεκρών, των «παράπλευρων απωλειών», των ΝΑΤΟικών «λαθών», των εκτελέσεων αμάχων, του βομβαρδισμού νοσοκομείων, σχολείων, ΜΜΕ και νεκροταφείων (!), αυτοί που κόβουν και ράβουν στα μέτρα τους το Διεθνές Δίκαιο, υποστήριζαν τότε ότι τα αμερικανικά «Στελθ» αποτελούσαν προάγγελο της «δημοκρατίας» και της «ειρήνης» στα Βαλκάνια και τον κόσμο.
Η αλήθεια είναι ότι εκείνος ο πόλεμος, που έγινε με πρόσχημα τα «δικαιώματα των μειονοτήτων», εξελίχτηκε σε «προληπτικό πόλεμο» στο Αφγανιστάν και μετεξελίχτηκε σε «ανθρωπιστικό πόλεμο» στο Ιράκ. Μετά ακολούθησαν από Λιβύη μέχρι Συρία.
Στον έναν μόλις χρόνο από τη λήξη των βομβαρδισμών στο «απελευθερωμένο» Κοσσυφοπέδιο είχαν συμβεί τα εξής:
4.121 επιθέσεις εναντίον Σέρβων Κοσσοβάρων, 757 Σέρβοι δηλώνονταν αγνοούμενοι, είχαν καταστραφεί 1.134 εκκλησίες, 102 μοναστήρια, 6 οστεοφυλάκια, 96 πύργοι και άλλα ιστορικά μνημεία. Φυσικά πρέπει να προστεθούν και δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες Σέρβοι από την περιοχή.
Στις 78 μέρες της «ανθρωπιστικής» τους δράσης που ξεκίνησε στις 24/03/1999 λίγο πριν τις 9 το βράδυ όταν και ήχησαν οι σειρήνες στην Πρίστινα, στο Βελιγράδι, στην Ποντγκόριτσα, στο Νόβισαντ, τα βομβαρδιστικά του ΝΑΤΟ πραγματοποίησαν 35.788 μαχητικές αποστολές εναντίον 200 γιουγκοσλαβικών πόλεων.
Το Κοσσυφοπέδιο και όλη η Γιουγκοσλαβία έγινε στόχος ακόμα και απαγορευμένου τύπου βομβών με θύματα χιλιάδες αμάχους. Σύμφωνα με τα στοιχεία του αμερικανικού Πενταγώνου, η μία στις πέντε βόμβες που έπληξαν τη Γιουγκοσλαβία, δηλαδή περίπου 500.000 βόμβες, περιείχαν απεμπλουτισμένο ουράνιο.

Πεθαίνοντας στα ορυχεία πρώτων υλών για smartphones στο Κονγκό...

·

Η παιδική εργασία ανθεί, οι συνθήκες θυμίζουν την εποχή της δουλείας. Αποκαλυπτική για τις συνθήκες που επικρατούν στα ορυχεία του Κογκό, απ’ όπου εξορύσσεται το μεγαλύτερο μέρος μιας ουσίας απαραίτητης για την κατασκευή προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, όπως τα smartphones, είναι έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας που δόθηκε την Τρίτη στη δημοσιότητα.

Πρόκειται για το κοβάλτιο, μια πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται ευρέως στις μπαταρίες ιόντων λιθίου και τα μεγαλύτερα αποθέματα του οποίου βρίσκονται στη λεγόμενη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.


Όπως αποκαλύπτει η Διεθνής Αμνηστία, «μεγάλες μάρκες ηλεκτρονικών ειδών, κυρίως smartphones και μπαταριών ηλεκτρικών αυτοκινήτων, ανάμεσα τους οι Apple, Samsung και Sony, αποτυγχάνουν να κάνουν βασικούς ελέγχους για να διασφαλίσουν ότι το κοβάλτιο που εξορύσσεται από παιδιά-εργάτες δεν έχει χρησιμοποιηθεί στα προϊόντα τους.

«Wheelchair man»: Πώς ένα παιδί σε αναπηρικό καροτσάκι έγινε σούπερ ήρωας

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017 ·


Οι δικοί του τον εγκατέλειψαν όταν έμεινε παράλυτος μετά τον βομβαρδισμό του σπιτιού του στο Αφγανιστάν. Ο Mohammad Sayed έκανε την περιπέτεια του comic και τον εαυτό του σούπερ ήρωα. Το «Wheelchair man» βασίζεται στην προσωπική του ιστορία.

Ο Mohammad ζούσε με την οικογένεια του -την μητέρα, τον πατέρα του, τους δύο αδελφούς, την αδελφή και τη γιαγιά του- στο Panjshir. Ο πατέρας του ήταν διοικητής στον Αφγανικό στρατό.

Η μητέρα του πέθανε όταν ο Mohammad ήταν έξι χρονών. Μόλις έντεκα ημέρες μετά, ο Mohammad τραυματίστηκε σοβαρά.

Ο πατέρας του τον πήγε στο νοσοκομείο, αλλά δεν επέστρεψε ποτέ. Ήταν η στιγμή που κατάλαβε ότι πλέον, είναι μόνος και ότι πρέπει να αναλάβει τον εαυτό του.

Τις πρώτες δύο εβδομάδες το μόνο που έκανε ήταν να κλαίει. Αλλά, όπως λέει μιλώντας στο BBC, οι Αφγανοί έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με μεγάλες προκλήσεις, οφείλουν να είναι δυνατοί και να συνεχίζουν. Κι αυτό έκανε.

Η βλάβη στον νωτιαίο μυελό τον καθήλωσε σε αναπηρικό καροτσάκι. Το παιδί δεν μπορούσε να περπατήσει, αλλά καθώς δεν είχε πουθενά να πάει, του παραχωρήθηκε ένα κρεβάτι στην άκρη της πτέρυγας. Μια γωνιά -στην άκρη της πτέρυγας- που έγινε το σπίτι του.

“Σας σφάζουν μπροστά στα μάτια του Πλανήτη”. Ανοιχτή Επιστολή στους Έλληνες

·

του Peter Koenig*

«Σας σφάζουν μπροστά στα μάτια του Πλανήτη και κανείς δεν λέει κουβέντα. Πρώτα από όλα η ελίτ της Ελλάδας. Και η κυβέρνησή σας. Λίγοι, αλλά πολλοί λίγοι, επιτρέπουν την σφαγή γιατί δεν τους αφορά. Έχουν τυφλωθεί από την απα-τηλή λάμψη του ευρώ και τη συμμετοχή στην προνομιούχα τάξη των ευγενών Ευρωπαίων.

Λαέ της Ελλάδας! – Ξυπνήστε.

Πάρτε τα πράγματα στα χέρια σας. Μην πιστεύ-ετε τους πολιτικούς σας, τα μίντια σας! Αποχωρήστε από αυτήν την εγκληματική οργάνωση που αποκαλείται Ευρωπαϊκή Ένωση και από αυτό το απατεωνίστικο δυτικό νομισματικό σύστημα που σας πνίγει μέχρι θανάτου. Πάρτε πίσω την κυριαρχία σας, το νόμισμά σας. Παύτε να πληρώνετε το χρέος σας- η δύση δεν μπορεί να κάνει τίποτα ενάντια σε αυτό. Δεν μπορεί να κάνει, αν λειτουργείτε τη χώρα σας με τις δικές σας δημόσιες τράπεζες και το δικό σας χρήμα, βαθμιαία αλλά με βεβαιότητα ανοικοδομώντας μια κατεστραμμένη οικονομία. Η εκπλήρωση του χρέους είναι διαπραγματεύσιμη. Τα παραδείγματα αφθονούν σε όλο τον κόσμο. Η Αργεντινή είναι ένα από τα πιο πρόσφατα. Ακόμη κι η Γερμανία επαναδιαπραγματεύθηκε το διεθνές της χρέος το 1952 με τη Συμφωνία του Λονδίνου για το εξωτερικό γερμανικό χρέος.

Πλωτίνος: φιλοσοφία και ζωή

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017 ·



Πλωτίνος, 204/5-270 μ.Χ.

Προς μια φιλοσοφική κατανόηση της ζωής

§1

Ποιος είναι ο Πλωτίνος; Είναι ο φιλόσοφος-διανοητής, που ακολούθησε μεν την παράδοση της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, αλλά επιχείρησε να της δώσει μια νέα πνοή, εναρμονισμένη με το πνεύμα της εποχής, το οποίο εξέφρασε με τον τρόπο του και ο ίδιος. Έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ. και ανέπτυξε τη συνολική φιλοσοφική του δραστηριότητα στη Ρώμη. Εγκαθίσταται στην πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας το 245, σαράντα ετών, και ιδρύει Σχολή, όπου διδάσκει φιλοσοφία δια βίου. Εκεί απέκτησε μεγάλη φήμη, καθώς και πολλούς σημαντικούς μαθητές, αλλά και διαλεχτούς φίλους. Σύμφωνα με τον Πορφύριο, ‒εξέχοντα μαθητή του μα και αξιόπιστο βιογράφο του με το έργο του περί του Πλωτίνου Βίου‒ ο Πλωτίνος δεν ήταν μόνο ένας εξόχως αποδεκτός φιλόσοφος στη Ρώμη, αλλά και ένας σπάνιος δάσκαλος, που μετέδιδε στους μαθητές του, ανάμεσα στα άλλα, γαλήνη, παραμυθία, καταπράυνση, ανθρωπινότητα, κατανοητικότητα, προσήνεια κ.λπ. Και όλα ετούτα δεν είναι άσχετα με το γεγονός ο Πλωτίνος ήταν πάντοτε παρών στις ποικίλες δυσκολίες των φίλων του. 


§2

Ως προς τη διδασκαλία του είχε αναπτύξει μια φιλοσοφική μέθοδο δυναμικής υφής, που απεικονίζει τη σχέση Είναι και Δέοντος, Αξίας και Όντος. Στο πλαίσιο αυτής της μεθοδολογικής δυναμικής, δεν λησμονούσε, ούτε στις πιο αναπάντεχες στιγμές του βίου του, να εφαρμόζει στην πράξη ό,τι ο ίδιος δίδασκε ή διατύπωνε θεωρητικά. Για παράδειγμα καλλιεργούσε έντονα την εσωτερικότητα και την αποστασιοποίηση από ταεγκόσμια της καθημερινότητας, ενώ συγχρόνως επιχειρούσε αυτό να το κάμει εφαρμόσιμοκαι στην πλειονότητα των ανθρώπων που τον περιέβαλλαν με την εμπιστοσύνη τους ή την αφοσίωσή τους. Επρόκειτο για μια στροφή του προς τα ένδον, η οποία όμως δεν ήταν άσχετη και με την άκρως ταραγμένη εποχή που έζησε. Εδώ, ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος διέκρινε πως αυτή η ταραχώδης και γεμάτη αγωνία εποχή θα μπορούσε νακονιορτοποιήσει την ανθρώπινη ατομικότητα. Γι’ αυτό και πίστευε πως ο άνθρωπος θα μπορούσε, ως ένα αντιστάθμισμα υπό μια ευρεία έννοια, να ανακαλύψει την εσωτερική του δυναμική και να ενεργοποιήσει όλες τις ζωτικές δυνάμεις που φέρει μέσα του. Στη συνάφεια τούτη κήρυττε πως τα πάντα εξαρτώνται από μια τέτοια φιλοσοφική άσκηση της ψυχής, που θα επιτρέπει να εκχύνεται στον εξωτερικό, τον αισθητό κόσμο ένας πλούτος απέραντων δυνάμεων αρμονίας και κάλλους. Είναι οι δυνάμεις που μπορούν να μεταβάλλουν τη ζωή σε μια αδιάκοπη και γοητευτική δημιουργία και να καθιστούν τηνπρόοδο μια διαρκή επάνοδο του ανθρώπου στον εαυτό του, κάτι δηλαδή παρεμφερές με τη νιτσεϊκή αιώνια επάνοδο του ίδιου και του όμοιου. Και στις δυο περιπτώσεις, η εν λόγω πρόοδος όχι μόνο δεν σχετίζεται με την τρέχουσα χυδαία αιτιοκρατική ιδέα της προόδου, αλλά την αντιστρατεύεται ευθέως.

Τι αξία έχουν 20.000.000 ζωές;

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017 ·


Η παγκόσμια κοινότητα είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη «ανθρωπιστική καταστροφή» από το 1945 οπότε ιδρύθηκε ο ΟΗΕ. Αυτή είναι η επείγουσα προειδοποίηση που έκανε ο επικεφαλής ανθρωπιστικών υποθέσεων του οργανισμού Στίβεν Ο’ Μπράιαν, αναφερόμενος στον λιμό που απειλεί 20 εκατομμύρια ανθρώπους στην Υεμένη, τη Σομαλία, το Νότιο Σουδάν και τη Νιγηρία.

Ο Ο’ Μπράιαν δήλωσε μόλις προχθές (Παρασκευή) στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι «χωρίς συντονισμένες και κοινές παγκόσμιες προσπάθειες, οι άνθρωποι απλώς θα πεθάνουν από την πείνα» και «πολλοί περισσότεροι θα υποφέρουν και θα πεθάνουν από τις ασθένειες».

«Είμαστε σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας» τόνισε. «Ήδη στην αρχή του έτους είμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση από την ίδρυση του ΟΗΕ… Για να είμαι ακριβής χρειαζόμαστε 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια ως τον Ιούλιο», υπογράμμισε ο Ο’ Μπράιαν.

Γι άλλη μια φορά πληρώνουν το τίμημα αυτοί των οποίων η ζωή φαίνεται να μην έχει καμιά απολύτως αξία. Για αυτό και η ζωή τους δεν αξίζει. Μόνον κοστίζει. Οπότε για μόλις 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια κινδυνεύουν να χαθούν βασανιστικά 20.000.000 ανθρώπινες ψυχές, όταν μόνον η συνολική καθαρή αξία των δισεκατομμυριούχων της λίστας Forbes του 2016 είναι 6,48 τρισεκατομμύρια δολάρια!

Για τους τελευταίους τρεις αιώνες υπήρξε εύλογο να τάσσεται κανείς υπέρ της προόδου καθώς μάλιστα η οικονομική ανάπτυξη και οι τεχνολογικές καινοτομίες συμπαρέσυραν και άλλους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, επιτυγχάνοντας έτσι την εξέλιξη σε ζητήματα δημοκρατίας, θεσμών, εκπαίδευσης, δικαιωμάτων, ηθικών αντιλήψεων, κοκ. Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τον δυτικό κόσμο.

Η μάχη της Κοκκινιάς (4 - 8 Μάρτη 1944)

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017 ·


Από τις 4 έως τις 8 Μάρτη 1944, η Κοκκινιά έζησε από τις πιο τραγικές μέρες της πολύχρονης ιστορίας της. Έγινε στόχος μεγάλων εχθρικών δυνάμεων. Δυνάμεων που αποτελούνταν από Ναζί, χωροφύλακες, ταγματασφαλίτες που είχαν συγκροτηθεί από τη δοσίλογη κυβέρνηση του Ιωάννη Ράλλη και εξοπλιστεί από τους Γερμανούς καθώς και από τους τσολιάδες του Ι.Πλυντζανόπουλου, του Γ.Σγούρου, του Γκίνου, και του επικεφαλής του μηχανοκίνητου τμήματος της Αστυνομίας Ν. Μπουραντά..
Στον αγώνα που διεξάγει ο λαός κατά των Γερμανών κατακτητών, η πάλη της Αθήνας, του Πειραιά και των συνοικιών παίζει κυρίαρχο κι αποφασιστικό ρόλο. Ως το Σεπτέμβρη του 1943 ο αγώνας των πόλεων εκδηλώνεται με σαμποτάζ, απεργίες και μαζικές διαδηλώσεις. Μετά το Σεπτέμβρη του 1943 ή ένταση, το βάθος κι ο συνειδητός χαρακτήρας του αγώνα τρομάζουν τον κατακτητή και προκαλούν την έντονη αντίδραση των Γερμανών και των συνεργατών τους. 
Το 1944 βρίσκει την Αθήνα, τον Πειραιά και τις συνοικίες σε μια - διαρκώς εντεινόμενη - εμπόλεμη κατάσταση.

Οι εργατικές κινητοποιήσεις της Κοκκινιάς επιδεικνύουν ένα ιδιαιτέρως αγωνιστικό πνεύμα, εξαιτίας της εργατικής σύνθεσης της πόλης, της οποίας ο αγώνας έχει ως κύρια χαρακτηριστικά τη μαζικότητα και την οργανωμένη αντίσταση. Οι Γερμανοί γνώριζαν πως χτυπώντας την Κοκκινιά θα έπλητταν ολόκληρο το αγωνιστικό κίνημα. Για το λόγο αυτό η Μάχη της Κοκκινιάς είναι η πρώτη μεγάλη μάχη που δόθηκε σε πόλη.

Rainbow Gathering, o παράδεισος των χίπις

·

Χίπις, αναρχικοί, καλλιτέχνες αλλά και κάθε είδους… γκουρού (ή, μετενσάρκωση αυτών) συγκεντρώνονται κάθε χρόνο στο Rainbow Gathering για να γιορτάσουν τον Έρωτα και την Ειρήνη.
Το «μάζεμα» γίνεται κάθε καλοκαίρι σε διαφορετικό σημείο. Οι προσκλήσεις στέλνονται στα μέλη τελευταία στιγμή -δύο εβδομάδες πριν- με μέιλ και μοιάζουν με σκαναρισμένη καρτ-ποστάλ.
Μαζί επισυνάπτεται και ένας χειροποίητος χάρτης (στολισμένος, εννοείται, με ψυχεδελικά λουλούδια και καρδούλες) που γράφει: «Welcome home» και υποδεικνύει το σημείο συνάντησης.

Τί είναι το Rainbow Family, που διοργανώνει το «μάζεμα»;
Όπως γράφει το Vice, μία αναρχική, ουτοπική, new age κοινότητα, που συσφίγγει δεσμούς μέσα από τα Rainbow Gatherings.
Μία κοινότητα που έχει πάνω απ' όλα την αγάπη και την ελευθερία.
Η είσοδος και συμμετοχή είναι ελεύθερη, αφού στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κάποια οργάνωση πίσω από τις συναθροίσεις -κάποια οργάνωση με δομή, ιεραρχία κλπ.


Καθένας σχεδιάζει ελεύθερα το πρόγραμμα του -επιλέγει το σημείο που θα μείνει, θα μαγειρέψει, φροντίζει για τα αναγκαία, όπως πρώτες βοήθειες- ενώ τα έξοδα καλύπτονται από τις δωρεές των συμμετεχόντων.


Ποια είναι αυτή η γυναίκα;

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017 ·


Πώς τη λένε; Την ξέρω; Κάτι μου λέει το πρόσωπό της. 
Πού την έχω δει; Στην τηλεόραση; 
Στο internet; Στο σινεμά; Κάπου στον δρόμο; 
Είναι διαφήμιση, είναι πραγματικότητα, τι είναι; 
Μοιάζουν τα πρόσωπα, μπορείς να μπερδευτείς. 
Μήπως είναι κάποιος δικός μου άνθρωπος; Κι αν είναι μια παλιά φωτογραφία της οικογένειάς μου, αν είναι συγγενής μου, αίμα μου; Μια άγνωστη ιστορία του προσφυγικού μας παρελθόντος; Τα ξέρω τα μάτια της…
Ποια είναι, άραγε, αυτή η γυναίκα; Μοιάζει φτωχή και κουρασμένη. Τι της έχει συμβεί; Από ποια δύσκολη εποχή έρχεται η εικόνα της; Από ποια χώρα; Σε ποιο σημείο της αέναης Αδικίας βρέθηκε να ζει;

Τι απέγινε εκείνη; Τι απέγιναν τα παιδιά της; Τι απέγιναν οι σκέψεις της; Χάθηκαν; Ή μήπως όχι; Είναι εδώ δίπλα μου; Μήπως ζει; Μήπως βρίσκεται στην Αθήνα, μήπως βλέπουμε τον ίδιο ήλιο τώρα που γράφω στο μικρό μου δωμάτιο; Ποια είναι; Μήπως δεν έχει σημασία; Μήπως χάνω (ξανά) τον χρόνο μου; Τι με νοιάζει; Τι θα αλλάξει στη δική μου τη ζωή αν ξέρω; Πότε θα αλλάξει η δική μου η ζωή αν, τελικά, μάθω;

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ;

·

Όταν ένα κράτος χάνει την εθνική του κυριαρχία λόγω πολεμικής κατάκτησης και κατοχής του από άλλο κράτος, τότε καταλύονται και τα ατομικά δικαιώματα ιδιοκτησίας των υπόδουλων πολιτών και ισχύει το δίκαιο του κατακτητή. 

Δηλαδή η εθνική κυριαρχία ενός κράτους σε μια συγκεκριμένη εδαφική επικράτεια, είναι εκείνη που θεμελιώνει και τα ατομικά δικαιώματα ιδιοκτησίας επί ακινήτων, εισοδημάτων κ.λ.π.. Όταν αυτή καταλύεται, καταλύονται και τα σχετικά ατομικά δικαιώματα.

Για όσους ακόμα δεν το έχουν αντιληφθεί, έχουμε χάσει έναν πόλεμο. Η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει, έχει απολέσει την εθνική της κυριαρχία και βρίσκεται κάτω από οικονομική κατοχή και διοίκηση των δανειστών της. Επομένως, τα όποια ατομικά δικαιώματα νομίζουμε ότι έχουμε επί ακινήτων, εισοδημάτων κ.λ.π., απλά είναι νομιζόμενα μόνο στο μυαλό μας, ενώ στην πραγματικότητα ισχύει το δίκαιο των κατακτητών – δανειστών. Ούτε Σύνταγμα ισχύει, ούτε απλοί νόμοι.

Η χώρα κυβερνάται από ντιρεκτίβες των δανειστών, οι οποίες τυπικά και χωρίς να διαβαστούν ψηφίζονται στο ελληνικό κοινοβούλιο, για να υπάρχει μια επίφαση νομιμοφάνειας. Κυρίως για να το «καταπίνουν» οι υπόδουλοι ιθαγενείς και να μην αντιλαμβάνονται την αλήθεια. Άλλωστε, όπως είπε και ο πρόεδρος της ΕΕ κ. Γιουνκέρ, δεν ισχύει για την Ελλάδα το ευρωπαϊκό δίκαιο. Απλά γιατί η χώρα είναι υπό την κατοχή των δανειστών της.

O δρόμος προς έναν αποαναπτυξιακό και επανατοπικοποιημένο τρόπο Zωής, συμπεριφοράς και δράσης!

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017 ·

 
Επτά αρχές με τις οποίες μπορείς να το πετύχεις! 

Ξεκινάμε από την πραγματικότητα που λέει ότι η μεγαλύτερη ουτοπία είναι το: «συνέχιζε όπως μέχρι τώρα». Αυτό θα 
οδηγήσει όλους μαζί σε μια αβίωτη δυστοπία.

Τα όρια του «Όλο και περισσότερα, όλο και πιο γρήγορα, όλο και πιο μακριά»:
Γνωρίζουμε όλοι πια ότι έτσι δεν πάει άλλο! Με την χίμαιρα που μας έχει καταλάβει για παραπέρα μεγέθυνση-ανάπτυξη (στη χώρα μας η κυβέρνηση διατυμπανίζει τη «δίκαιη ανάπτυξη») σκοντάφτουμε παντού σε όρια. Σε όρια κοινωνικά, οικολογικά, ψυχολογικά:

Οι 62 πλουσιότεροι άνθρωποι κατέχουν όσα και τα 3,5 δισεκατομμύρια των φτωχότερων ανθρώπων και αυτό δε θα ήταν δυνατό χωρίς την υπερανάπτυξη της χρηματοπιστωτικής οικονομίας.
Φέτος τις 13 Αυγούστου ξεπεράσαμε σαν ανθρωπότητα το όριο που βάζει ο πλανήτης γη, όσον αφορά στις δυνατότητες που έχει για αναπαραγωγή των ετήσιων συνθηκών ζωής και πόρων.
Μέσα σε δέκα χρόνια (2003-2013) υπήρξε μια εκρηκτική αύξηση των ψυχικών ασθενειών παγκοσμίως και ιδιαίτερα στον «αναπτυγμένο κόσμο». Έχουμε φθάσει στα άκρα των αντοχών του «μέσου ανθρώπου». Είναι καθαρό: το «συνεχίστε έτσι, γρηγορότερα, περισσότερα, ψηλότερα, μακρύτερα» μας ξεπερνά, μας εξουθενώνει, μας πάει πέρα από τις δυνατότητές μας.
Πως μπορεί να αλλάξει αυτό; 

Τι σημαίνει μια νίκη της Λεπέν για την Ελλάδα

·


Παρότι η νίκη της Λεπέν μοιάζει δύσκολη, εν τούτοις είναι πλέον ένα ενδεχόμενο. Μπορεί μια τέτοια ανατρεπτική εξέλιξη να επηρεάσει τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις.; Φυσικά. Θα τις επηρεάσει άμεσα και ίσως δραματικά.

Εάν η Γαλλία συνεχίσει την πορεία της με τον Μακρόν ή τον Φιγιόν, η ιστορία θα συνεχιστεί στο ίδιο μοτίβο και οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα θα πάρουν το δρόμο τους: εφαρμογή του προγράμματος, νέο μνημόνιο στα τέλη του 18, εκλογική νίκη της ΝΔ στις επόμενες εκλογές και πρωθυπουργία Μητσοτάκη. Αυτή η πορεία είναι προδιαγεγραμμένη πλέον, εάν δεν συμβεί κάτι το εντελώς έκτακτο. Και αυτό θα είναι η νίκη της Λεπέν.
Φτάνοντας στις αρχές Μαρτίου και εάν όλα κυλήσουν ομαλά και η κυβέρνηση έχει κλείσει την αξιολόγηση και έχει συμφωνήσει το νέο μίνι μνημόνιο που της ζητάνε, τότε η νίκη της Λεπέν δεν θα έχει άμεσες επιπτώσεις στην Ελλάδα, παρά μόνον έμμεσες, στο βαθμό που η ίδια η ευρωζώνη θα έχει μπει σε σπιράλ θανάτου. Αυτή η διαδικασία όμως θα κρατήσει αρκετούς μήνες, έως ότου η έξοδος της Γαλλίας σημάνει και το τέλος της Ευρωζώνης ή την συρρίκνωσή της. Στην περίπτωση αυτή η Ελλάδα, στο τέλος του προγράμματος, σε 15 μήνες δηλαδή από τώρα, θα οδηγηθεί στην επιστροφή της στο εθνικό νόμισμα, καθώς δεν θα ενδιαφέρει κανέναν η χρηματοδότησή της, σε ένα ευρωπαϊκό τραπεζικό και πολιτικό περιβάλλον υπό κατάρρευση.

Εάν όμως φτάσουμε αρχές Μαρτίου και η Ελλάδα δεν έχει ακόμη κλείσει την αξιολόγηση και είναι ακόμα στον αέρα, τότε η έκρηξη της βόμβας Λεπέν θα την παρασύρει. Είναι εντελώς απίθανο να πιστέψει κανείς πως η ευρωζώνη θα συνεχίσει τότε, με τη Λεπέν στο κεφάλι της, να ασχολείται με το ελληνικό πρόγραμμα και το πιθανότερο είναι να τεθεί ήδη από τον Ιούνιο το grexit επί τάπητος.

Μια επιχείρηση εμπορίου ανθρώπινης σάρκας… με κέρδη δισεκατομμυρίων!

·

Σε κάποια σημεία διαφωνώ, αλλά το ανεβάζω γιατι συμφωνώ γενικα με το σχολιαστή  

Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας

Τραπεζίτες και πολυεθνικές, αυτοί που κυβερνούν την Ευρωπαϊκή Ένωση, το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ, αυτοί που κάνουν τους
πολιτικούς, οικονομικούς, κλιματικούς πολέμους, αλλά κυρίως τους πολέμους σε πεδία μαχών, μάλιστα χρησιμοποιώντας «τρομοκράτες», τώρα παράγουν εκατομμύρια «πρόσφυγες-μετανάστες» προς την Ευρώπη.

Μια εμπορική επιχείρηση ανθρώπινης σάρκας με κέρδη δισεκατομμυρίων…
Χιλιάδες οι νεκροί, αλλά όχι όλοι οι «μετανάστες-πρόσφυγες», γιατί είναι χρήσιμοι… Χρειάζονται ως φθηνοί επιστήμονες, φθηνά εργατικά χέρια, βαποράκια ναρκωτικών, όμορφες κοπέλες για το εργοστάσιο της πορνείας, εγκληματίες για το οργανωμένο έγκλημα, μικρά παιδιά για να ικανοποιηθούν οι ορέξεις των παιδόφιλων (σε λίγο θα μας κάνουν να νοιώθουμε ενοχές για τη χρήση του όρου παιδόφιλος και θα μας χαρακτηρίζουν «παιδόφοβους«, κατά το «ομόφοβος»). Κι οι παιδόφιλοι αφθονούν στις πολιτικές, οικονομικές, στρατιωτικές κάστες)…
Ταυτόχρονα, με την ευγενή συνεισφορά των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων της νέας εποχής των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», δημιουργούν το αναγκαίο ΣΟΚ, για το συνεχές και διαρκές ψαλίδισμα των ελευθεριών και εργασιακών δικαιωμάτων των Ευρωπαϊκών λαών.
Σήμερα, κατασκευάζουν «τρομοκράτες» (ποιος άραγε μπορεί να ερμηνεύει, να εξηγήσει τη σημαίνει ο έντεχνα εισαγόμενος όρος «τρομοκρατία», που επέβαλαν παντού;)… πολέμους… τη νέα κερδοφόρα μπίζνα: «πρόσφυγες»!
Βρίσκουν «συμμάχους» σε ευαίσθητους ανθρώπους, εμφανίζοντας στην κοινή γνώμη το «ανθρωπιστικό» ζήτημα, τη «φιλανθρωπία», την φιλοξενία… έμφυτη από αρχαιοτάτων χρόνων στον λαό μας και από το δικό μας δράμα της «μετανάστευσης», σε πολλές περιόδους τον περασμένο αιώνα κι ειδικότερα μετά το τέλος της ναζιστικής κατοχής, τη νίκη της Εθνικής Αντίστασης, αλλά την επικράτηση των δωσίλογων και ταγματασφαλιτών στην πατρίδα μας.

Αν δεις μαύρη γάτα… απλώς κάπου πηγαίνει

Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2017 ·


Γενικώς, στο ιδεολογικό οπλοστάσιο της άρχουσας τάξης υπάρχουν μπόλικα μεταφυσικά και παραφυσικά τερτίπια, δεισιδαιμονίες και μπουρδολογίες ολκής. Μπορούμε να αντιδράσουμε; Υπάρχει ελπίδα να μην πνιγούμε στο βούρκο της ανοησίας και της σαχλαμάρας; Πέρα από τα κοινωνικοοικονομικά αίτια που γεννούν και τρέφουν όλες αυτές τις ανοησίες, διαθέτουμε αρκετά εργαλεία, μέσα από τον πλούτο της επιστήμης, για να αντισταθούμε στην πληθώρα των παπάδων αλλά και των μάγων, των τηλεπαθητικών, των μέντιουμ και των τσαρλατάνων. 

Μπορούμε να φανταστούμε την επιστήμη και τη γνώση γενικότερα, σαν ομπρέλα που ως σύνολο των επιμέρους κλάδων της, μας προσφέρει την απαραίτητη προστασία έναντι της πτώσης ανόητων λίθων, από τους οποίους ανά πάσα στιγμή κινδυνεύουμε. Διαθέτουμε λογικές διαδικασίες και μεθοδολογίες που επιτρέπουν να μην παραδιδόμαστε στους κρουνούς αποχαύνωσης που εκτοξεύουν απ’ όλες τις κατευθύνσεις. Η λογική, συνεπικουρούμενη από τη γενική γνώση, μπορεί να αντικρούσει και να ξεσκεπάσει την καθημερινή βλακεία, ιερή ή ανίερη. 

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα στην αντίστασή μας με τη χαζομάρα που δεν πρέπει να μας διαφεύγουν. Καταρχάς, πρέπει να ξέρουμε πώς η θεωρία, η ιδιαίτερη άποψη που τρέφουμε, επιδρά στην αντιλαμβανόμενη πραγματικότητα. 

«Αυτό που παρατηρούμε δεν είναι η ίδια η φύση, αλλά ό,τι αντιλαμβανόμαστε από αυτήν βάσει των μεθόδων της έρευνάς μας», είχε πει χαρακτηριστικά ο Βέρνερ Χάιζενμπεργκ1

Με άλλα λόγια, η πραγματικότητα τείνει προς τον “υποκειμενισμό” τουλάχιστον, ανάλογα με το βαθμό ακριβείας των μέσων παρατήρησης, την αντιληπτική ικανότητα του παρατηρητή. 

Η Δύση είναι τελειωμένη - αλλά γιατί;

·

του Andre Vltchek

Παρά κάποιες οικονομικές και κοινωνικές καθυ-στερήσεις και προβλήματα, η δυτική αυτοκρα-τορία τα πάει αρκετά καλά, αν μετρήσουμε, δηλαδή, την επιτυχία με την ικανότητα ελέγχου του κόσμου, επηρεασμού της σκέψης των αν-θρώπων σε όλες τις ηπείρους και συντριβής σχεδόν όλων των ουσιωδών διαφωνιών, εντός και εκτός των χωρών της.

Αυτό που έχει σχεδόν εξαφανιστεί από τη ζωή σε μέρη όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο ή το Παρίσι είναι η απλή ανθρώπινη χαρά, που είναι τόσο οφθαλμοφανής όταν υπάρχει. Παραδόξως, στα ίδια τα κέντρα εξουσίας, οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν αγωνιώδη, άδεια σχεδόν τρομακτική ζωή. Όλο αυτό κάπως δεν ταιριάζει. Δεν θα έπρεπε οι πολίτες των κατακτητικών χωρών του κόσμου, του νικηφόρου καθεστώτος, να είναι τουλάχιστον βέβαιοι για τον εαυτό τους και αισιόδοξοι;

Βεβαίως, υπάρχουν πολλοί λόγοι που δεν είναι και κάποιοι φίλοι μου ήδη έχουν περιγράψει με λεπτομερή και παραστατική γλώσσα τις βασικές, τουλάχιστον, αιτίες για την κατάθλιψη και την έλλειψη ικανοποίησης από τη ζωή που στην κυριολεξία καταβροχθίζουν ζωντανούς εκατοντάδες εκατομμύρια πολίτες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.

Η κατάσταση αναλύεται κυρίως από κοινωνικο-οικονομική σκοπιά. Ωστόσο, πιστεύω ότι οι πιο....
σημαντικές αιτίες της παρούσας κατάστασης πραγμάτων είναι πολύ πιο απλές: η Δύση και οι αποικίες της κατέστρεψαν σχεδόν ολοκληρωτικά τα πιο ουσιαστικά ανθρώπινα ένστικτα: την ικανότητα των ανθρώπων να ονειρεύονται, να είναι παθιασμένοι, να εξεγείρονται και να «ανακατεύονται» - να συμμετέχουν.

Ο Τραμπ στο Λευκό Οίκο: Όταν ανοίγουν οι ασκοί του πιο εφιαλτικού Αιόλου!..

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017 ·

Του Γιώργου Μητραλιά
Μετά από τέσσερις βδομάδες στο Λευκό Οίκο, ένας πρώτος απολογισμός της προεδρίας Τραμπ είναι όχι μόνο εφικτός αλλά και εξαιρετικά χρήσιμος καθότι μεστός πολύτιμων διδαγμάτων. Καταρχήν, αντίθετα από ό,τι έσπευδαν να προβλέψουν οι ευσεβείς πόθοι των διεθνών ΜΜΕ και των καγκελαριών που τον ήθελαν να “προσαρμόζεται στη πραγματικότητα” και να γίνεται «συνεννοήσιμος», ο Τραμπ κάνει ό,τι λέει, δηλαδή ό,τι υποσχέθηκε να κάνει (χωρίς αυτό να σημαίνει και ότι πετυχαίνει ό,τι κάνει). Και μάλιστα σε χρόνο ρεκόρ…


Αυτή η πρώτη διαπίστωση έχει ήδη τις εξής τέσσερις σημαντικότατες συνέπειες: Πριν απ’όλα, ο Τραμπ αποδεικνύεται -στην πράξη πια- ακόμα πιο εφιαλτικά επικίνδυνος από όσο τον είχαν εμφανίσει τα προεκλογικά του “επιτεύγματα”. 
Το γεγονός μάλιστα ότι προχωράει μεθοδικά και βάσει σχεδίου,ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες του μέντορά του και φημολογούμενου “ουσιαστικού προέδρου των ΗΠΑ” Στίβεν Μπάννον, τον καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνο καθώς αρχίζουν να φωτίζονται πτυχές των στόχων του που παρέμεναν μέχρι χτες σκοτεινές και μυστηριώδεις. Συγκεκριμένα, οι συμπτώσεις είναι πια τόσο πολλές ώστε να μας κάνουν να μην έχουμε πια την παραμικρή αμφιβολία ότι ο Τραμπ προχωράει ακολουθώντας σχεδόν κατά γράμμα το παράδειγμα των πρώτων διδαξάντων... Μουσολίνι και -κυρίως- Χίτλερ.

Ωστόσο προσοχή: Όπως το γράφαμε ήδη σε προηγούμενο κείμενό μας (1), δεν αρκεί να το θέλεις για να είσαι φασίστας, ειδικά μάλιστα όταν δεν πρόκειται για ένα άτομο αλλά για ένα υπό δημιουργία καθεστώς. 
Ενόσω ο Τραμπ και οι φίλοι του θα συνεχίσουν να στερούνται εκείνου του οργανωμένου μαζικού κινήματος που θα τους δώσει την υλική δυνατότητα να υλοποιήσουν την διακηρυγμένη υπόσχεσή τους να συντρίψουν τους αντιπάλους τους (εθνικές, φυλετικές και άλλες μειονότητες, και πριν απ’όλα το εργατικό κίνημα και τις οργανώσεις του), θα παραμένουν ένα ημιτελές κακέκτυπο των φασιστικών κινημάτων και καθεστώτων του προηγούμενου αιώνα...

«Ελληνικό Νόμισμα: ερωτήματα & απαντήσεις»...

·

Αν θέλετε κρατική οντότητα, κυριαρχία & πολιτισμό, έχετε νόμισμα. Τελεία!... Αναγκαία συνθήκη είναιη κυρίαρχη δημοσιονομική ΚΑΙ νομισματική πολιτική. Απὸ τον καιρό του Ομήρου.

Πρίν ἀπ' ὅλα πρέπει νὰ ἀπαντηθοῦν τὰ ἑξῆς θεμελιώδη έρωτήματα:

-΄Επιθυμοῦμε κρατική κυριαρχία Ναί /Οχι; Ἄν, ΟΧΙ τότε περιττή κάθε περαιτέρω συζήτηση.
Ἄν ΝΑΙ, ἀναγκαία συνθήκη εἶναι ἡ κυρίαρχη δημοσιονομική ΚΑΙ νομισματική πολιτική. Ἀπὸ τὸν καιρό τοῦ Ὁμήρου. Τὸ δὲ μῖγμα ἀκολουθητέας οἰκονομικῆς πολιτικῆς, δηλαδή τὰ τεχνικά ἐργαλεῖα, εἶναι ἀρκετά (ἔχουν γραφεῖ 4 παραπλήσιες καὶ συγκροτημένες μέθοδοι γιά τήν ἀποχώρηση ἀπό τό εὐρώ, ἀπό τόν Roger Bootleκαὶ τὴν ὁμάδα του τῆς Capital Economics, τόν Νίκο Ἰγγλέση, τόν Κώστα Κόλμερ, τόν Θεοδ. Κατσανέβα καὶ τὴν ὁμάδα του, ὅπως καὶ σειρά ἄρθρων, ἐξαιρετικῶν οἰκονομολόγων στὰ ἐπί μέρους εἰδικά ἐργαλεῖα).

- Γιατί ὄχι στό ευρώ;
Γνωρίζουμε ὅτι τό εὐρώ οὔτε νόμισμα εἶναι οὔτε "κοινό". Δὲν εἶναι νόμισμα, διότι:

1) δὲν ἔχει ἐκ κατασκευῆς τούς βασικούς μηχανισμούς τοῦ νομίσματος ὅπως Μηχανισμό ἀνακύκλωσης πλεονασμάτων, Μηχανισμό διαχείρισης ἐλλειμμάτων (!) κτλ καὶ

2) δὲν φτιάχτηκε, σὲ ἀντίθεση μέ τό δολλαριο, προνοῶντας γιὰ τὴν σταθερότητα ἐργασίας!

3)Δὲν εἶναι "κοινὀ" διότι τό κόστος του στίς ἐπιχειρήσεις (πχ τοῦ νότου) εἶναι διαφορετικό (πχ ἀπό τόν βορρᾶ), μέ ἀποτέλεσμα τὴν καταδίκη σὲ μόνιμη ὑπανάπτυξη καὶ μαρασμό αὐτῶν. Ἀκόμη καὶ γιὰ τὴν Γαλλία. Φτιάχτηκε ἁπλᾶ καί μόνο στὴν προσπάθεια Γαλλίας Γερμανίας νὰ ἐλέγξουν ἡ μιά τὴν ἄλλη.

Διπλό έγκλημα: τυρόπιτα στα Εξάρχεια!

·


Δύο είναι οι πληγές της σύγχρονης Ελλάδας: το άβατο των Εξαρχείων και η αγορά τυρόπιτας χωρίς απόδειξη. Ο άνθρωπος που θα συμβόλιζε λοιπόν το απόλυτο μνημονιακό κακό, τον συνδυαστικό Βελζεβούλ της κρίσης, είναι αυτός που θα έτρωγε τυρόπιτα χωρίς απόδειξη στα Εξάρχεια. Εξετάζω ψύχραιμα τις δηλώσεις δύο αμόλυντων εκπροσώπων του πολιτικού συστήματος, του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Θόδωρου Πάγκαλου, για τους κινδύνους από τους οποίους απειλείται το αγνό κορμάκι της ελληνικής κοινωνίας: τα μπάχαλα και τη χαμηλής κλίμακας φοροδιαφυγή.

του Κωνσταντίνου Πουλή

Αυτό που έχει μάθει ο φαυλοκράτης, λέει ο Θωμάς Κοροβίνης, είναι να αρμέγει την εθνική αγελάδα, να καμαρώνει για τα αξιώματα και να διεκπεραιώνει ρουσφέτια. Η λίστα δεν είναι πλήρης, με βάση την πρόσφατη εμπειρία μας. Πρέπει να συμπληρωθεί: ο φαυλοκράτης αρμέγει, καμαρώνει, διεκπεραιώνει και ηθικολογεί. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων που μας κάθονται στο σβέρκο και καλοπερνάνε εις βάρος μας είναι το υψωμένο δάχτυλο, για όλους τους μικροκινδύνους που έχουμε υποτιμήσει, αλλά που είναι σημαντικότεροι όλων. Κι έτσι, καθισμένοι πάνω στο σβέρκο μας, μας καλούν να κηρύξουμε πόλεμο ενάντια στις μύγες που μας τσιμπάνε. Στο άβατο των Εξαρχείων, τον απρόσεκτο τυροπιτοφάγο, όλους αυτούς που μας τρώνε τη ζωή. Με λίγα λόγια, ετοιμαστείτε για αυτό που συνήθως ονομάζεται "λαϊκισμός" στην τρέχουσα πολιτική αργκώ.

Το άβατο των Εξαρχείων είναι κάτι σαν έλεγχος πραγματικότητας για την πολιτική μας σκηνή. Είναι ένα κριτήριο με το οποίο μπορείς να αντιληφθείς κατά πόσο ζούμε στον ίδιο πλανήτη με τον άνθρωπο που μιλά, ή σε ποιο βαθμό μιλάμε την ίδια γλώσσα αλλά δεν καταλαβαινόμαστε. Η προσπάθεια του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι εντελώς διαφανής: ο μέσος νοικοκυραίος φοβάται τα μπάχαλα και αγαπάει την ασφάλεια. Όσο περισσότερο του λείπει η ασφάλεια, τόσο περισσότερο χρειάζεται να του τη θυμίζεις και να ρίχνεις το φταίξιμο σε αυτούς που σε βολεύει. Ανασφάλεια όμως σε αυτό το σύμπαν δεν είναι η εργασιακή ανασφάλεια, αυτή είναι «ευελιξία» ή (ακόμη χειρότερα) «ευελφάλεια», ευελιξία και ασφάλεια μαζί, όπως πρέπει επιτέλους να μάθουμε να λέμε. Η ασφάλεια απειλείται από τις ορδές των βαρβάρων που κατοικούν μέσα στην πόλη μας. Ή, όπως έγραψε iefimerida, αντιεξουσιαστές που καθημερινά δεν διστάζουν να διαλύουν τα σπίτια των κατοίκων για να φτιάξουν πολεμοφόδια για τη μάχη με την αστυνομία. Φωτογραφίες από τοίχους με γκράφιτι πείθουν για του λόγου το αληθές. Θυμόμαστε το ρεπορτάζ με τους ιπτάμενους αναρχικούς, ως δείγμα της ξεκαρδιστικής ηλιθιότητας με την οποία ασκείται ενίοτε η συστημική προπαγάνδα. Σε αυτό τώρα προστίθεται το άβατο των Εξαρχείων.

Βάρκιζα

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017 ·

του Νίκου Μπογιόπουλου 

Ένα χρόνο μετά από την υπογραφή της συμφωνίας της Βάρκιζας, με την συμπλήρωση ενός χρόνου από από τον αφοπλισμό του ΕΑΜ, στις 12/2/1946, δημοσιεύεται και κατατίθεται στον ΟΗΕ ο απολογισμός της κρατικής καταστολής, της βρετανικής κατοχής και της δράσης των 206 μοναρχοφασιστικών συμμοριών που λεηλατούν τη χώρα. 

Νεκροί: 1.289. Τραυματίες: 6.671. Βασανισθέντες: 31.632. Συλληφθέντες: 84.931. Βιασμένες γυναίκες: 165. Ληστείες: 6.567. Επιδρομές σε τυπογραφεία: 572. Καταδιωκόμενοι δημοκρατικοί πολίτες: Πάνω από 100.000.

Από το συγκλονιστικό ντοκουμέντο αφοπλισμού του ΕΛΑΣ:
Το τι θα ακολουθούσε για το λαό και το κίνημά του από τις διαπραγματεύσεις στη Βάρκιζα κι από εκείνον τον απαράδεκτο συμβιβασμό, το είχε προβλέψει ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο Άρης Βελουχιώτης.

"Ποτέ πια πόλεμος, ποτέ πια φασισμός" - Μνημόσυνο για τους 534 εκτελεσμένους από τους ναζί στη Καλαμάτα

·

Περίπου 35 χρόνια ιστορίας έχει το μνημόσυνο που γίνεται για τους 534 πατριώτες που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στο στρατόπεδο της Καλαμάτας, στις 8 Φλεβάρη του 1994, όμως πρώτη φορά σήμερα Μητροπολίτης βρέθηκε στην τελετή. Και εκτός από τον Μητροπολίτη βρέθηκε στο μνημόσυνο και βουλευτής, κάτι που έχει συμβεί ελάχιστες φορές στο παρελθόν.
Το μνημόσυνο ξεκίνησε να γίνεται επί δημαρχοντίας Σταύρου Μπένου, όμως οι εκπρόσωποι των αρχών απέφευγαν να προσέλθουν, ακόμη το αποφεύγουν πολλοί. Και ο λόγος είναι αυτός που υπαινίχθηκε και φέτος η εκπρόσωπος των συγγενών και απογόνων των εκτελεσμένων, Πότα Κακκαβά, ότι δηλαδή η μνήμη τους αμαυρώθηκε άδικα λίγο μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς, όταν επανήλθαν στην εξουσία οι ντόπιοι συνεργάτες των κατακτητών, που αμείλικτα επεδίωκαν να σβήσουν κάθε μνήμη αντίστασης και αγώνα για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη…

Σήμερα λοιπόν, στο νεκροταφείο της Καλαμάτας, το μνημόσυνο για τους 534 εκτελεσμένους, σύμφωνα με τον αριθμό που παρουσίασε η Πότα Κακκαβά, είχε ίσως τον περισσότερο κόσμο από κάθε προηγούμενο, σε ό,τι αφορά τους εκπροσώπους των αρχών. Ειδικότερα, παραβρέθηκαν ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος, η βουλευτής Γιώτα Κοζομπόλη, η αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας Ελένη Αλειφέρη. Το δήμαρχο Καλαμάτας, Παναγιώτη Νίκα, εκπροσώπησε ο δημοτικός σύμβουλος Γιώργος Φάββας ενώ παραβρέθηκε και ο αντιδήμαρχος Θανάσης Βασιλόπουλος. 
Επίσης έδωσαν και φέτος το «παρών» οι επικεφαλής των παρατάξεων της αντιπολίτευσης, Μανώλης Μάκαρης, Θόδωρος Μπρεδήμας, Μιχάλης Αντωνόπουλος.

Η Επανάσταση του 1943

Η Επανάσταση του 1943

revolution in the world

ελευθερη εκφραση

Η λίστα ιστολογίων μου

προσωπικές ιστοσελίδες

τύπος

διαφορα

È