Πριν από τη κρίση και συγκεκριμένα τρείς μήνες πριν από το πρώτο μνημόνιο-το Φεβρουάριο του 2010- μίλησα για τις αρνητικές συνέπειες μια πολιτικής που γνωρίζαμε. Με εντιμότητα και ευθύτητα. Εκ των προτέρων.
Με πολιτική κριτική ως προς επιλογές αντίθετες από τις αρχές ενός σοσιαλιστικού κόμματος. Με αρχές πρώτα η πολιτική, πρώτα οι κοινωνίες, πρώτα η παραγωγή και η ανάπτυξη. Ναι στη οικονομική σταθερότητα αλλά όχι με την υποτίμηση της χώρας, της εργασίας, των δικαιωμάτων.
Με βάση αυτό το πλαίσιο κατέθεσα πρόταση για την εναλλακτική λύση τόσο στην Εθνική Συνδιάσκεψη, το Σεπτέμβριο του 2011 όσο και στα Εθνικά Συμβούλια
Γνωστοποίησα την υποψηφιότητα μου από τις 12 Ιανουαρίου 2012.
Χρειαζόμαστε γνώση, σταθερότητα, αισιοδοξία. Χρειαζόμαστε κοινή πορεία, κοινούς σκοπούς και στόχους, κοινές ιδέες, κοινές αρχές.
Θετική έκβαση της κρίσης, ούτε υπήρχε ούτε θα υπάρξει χωρίς δικαιοσύνη, χωρίς να φέρουν το βάρος οι έχοντες και κατέχοντες, οι οποίοι μέχρι τώρα είναι στο απυρόβλητο.


