Παγκόσμια «πατέντα» για την Κύπρο

Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016 ·

Του Γιώργου Παπαγιαννόπουλου

Στην -έως τα τώρα γνωστή- Κυπριακή Δημοκρατία, θα έχουμε φαίνεται σύντομα ένα ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ. 

Η λεγόμενη ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΝΝΟΜΗ ΤΑΞΗ να ΠΑΡΑΝΟΜΕΙ ΑΝΟΙΧΤΑ προκειμένου να επιβραβευθεί ο ΕΙΣΒΟΛΕΑΣ και να γίνει ΜΟΝΙΜΗ και ΝΟΜΙΜΗ η Τουρκική ΕΙΣΒΟΛΗ-ΚΑΤΟΧΗ του 1974. 
Ένα εξαρτώμενο από την Άγκυρα "Διζωνικό-Δικοινοτικό" Προτεκτοράτο, που ούτε οι μεγαλύτεροι Μαέστροι στην χάραξη συνόρων Εγγλέζοι, δεν θα φαντάζονταν! 
Με την ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ των "ΝΑΙναίκων" Ανα(ν)στασιάδηδων, όλου του «εκσυγχρονισμού» και των ΣταλινοΑΚΕΛικων.

Πρόκειται για μια παγκόσμια πρωτοτυπία. 
Εδώ και δεκαετίες, η Ελληνοκυπριακή πλευρά, έχει εμπλακεί σε έναν ατέρμονο «διάλογο» με τον Κατακτητή, προκειμένου να βρεθεί μια (όποια) «λύση» με «βάση τις διαπραγματεύσεις». 
Ας δούμε το θέμα ΚΑΤΑΜΑΤΑ.

Είναι δυνατόν να υπάρξει «Λύση με βάση τις Διαπραγματεύσεις», το μόρφωμα της «Διζωνικλής-Δικοινοτικής»: ή, το Κυπριακό στην εποχή μας είναι Θέμα- Ζήτημα Εισβολής –Κατοχής; οπότε οφείλουμε να ξεκινήσουμε από ΑΛΛΗ αφετηρία;…
Συζητάμε από καιρού εις καιρόν, και για το Κυπριακόν, μεταξύ τυρού και αχλαδιού, εν Αθήναις... συνήθως – σχεδόν πάντα- όταν τα πράγματα ζορίζουν... όπως το 2004 κατά του «Σχεδίου Aνάν», όπως τούτη την εποχή που σερβίρετε πάλι ένα νέο κατασκεύασμα «λύσης» τύπου «Σχεδίου Ανάν». 
‘Όπου, κατά παγκόσμια πρωτοτυπία, έχουμε το «άτοπον» ενός υπό κατασκευήν Ομοσπονδιακού «Συντάγματος» μιας «Ομοσπονδίας» ή Συνομοσπονδίας με άνισα τα δύο Εθνοτικά μέρη... Ως συνήθως, πριν την (επαν)έναρξη των όποιων διαπραγματεύσεων, προκύπτει σκλήρυνση της Τουρκοκυπριακής πλευράς, βοηθούμενη και από την αιώνια εμμονή του ΑΚΕΛ να φαντάζεται πράγματα για τους Τουρκοκυπρίους που απλά δεν υφίστανται (ανάμεσα στα άλλα, το ΑΚΕΛ, για να ευλογήσει τα γένια του, ζητά η διαπραγμάτευση των δύο πλευρών να επανεκκινήσει από το σημείο όπου σταμάτησε το 2012 μεταξύ Ταλατ-Χριστόφια.). Τούτη την φορά έχουμε και «ελευθέρας» από τον πολύ Νταβούτογλου προς τον Ακκιντζί να αναλάβει αυτός τα «εσωτερικά» στην συμφωνία... (ενώ η Τουρκία θα κρατήσει τις ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ και την ΔΙΕΘΝΗ ΦΥΣΙΟΓΝΩΜΙΑ του νέου μορφώματος).


Επιστρατεύονται στη λογική αυτή, κυρίως από την Τ/Κ πλευρά, διάφορα μεταξύ των οποίων και τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ). Σε συνέχεια μιας άλλης (πολλοστής) ελληνικής υποχωρήσεως, προβάλλεται ως θέμα ΜΟΕ (μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης) η επιστροφή της περίκλειστης πόλεως της Αμμοχώστου. Η επιστροφή της Αμμοχώστου όμως, ήταν μέρος της Συμφωνίας Κυπριανού - Ντενκτάς το 1979 και περιελήφθη σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η απόδοσή της στην ελληνική πλευρά θα έπρεπε να γίνει ως χειρονομία καλής θελήσεως χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα.

Αντ΄αυτών, η σημερινή κυπριακή ηγεσία εγκατέλειψε την αρχή αυτή και παζαρεύει ανταλλάγματα για την επιστροφή της; Δέχεται να συζητά το θέμα πάνω στη βάση Μέτρων Οικοδομήσεως Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) και ακυρώνει μόνη της το σχετικό ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας; Με τη επιπόλαιη αυτή στάση, οδηγεί το Κυπριακό σε μια επικίνδυνη «Αμμοχωστοποίηση» («Λιβανοποίηση» / «Φιλανδοποίηση» θα λέγαμε σε άλλες εποχές).
Πιέζουν οι ιμπεριαλιστικές Δυνάμεις από κοινού με τους Τ/Κ για μια «δοκιμαστική» εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Κανονισμού για το «απευθείας εμπόριο» για μια περίοδο πέντε ετών. Μετά τις αντιδράσεις συνδέουν την εφαρμογή του Κανονισμού με την επιστροφή της περίκλειστης πόλεως της Αμμοχώστου. Αφήνουν δηλαδή ανοικτό το θέμα, -έναντι επιστροφής της περίκλειστης Αμμοχώστου-, να εφαρμοσθεί ο Κανονισμός για το «απευθείας εμπόριο», ήτοι η έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει...
Κάποτε παίρνονται οι μεγάλες αποφάσεις. 
Θεωρούν οι ηγεσίες στην Κύπρο ότι η Λύση θα βρεθεί με τις λεγόμενες «Διαπραγματεύσεις»;
Ή, πρέπει το θέμα να τεθεί εκ νέου: σε ΝΕΕΣ ΒΑΣΕΙΣ, ότι δηλαδή το Κυπριακό είναι πρωτίστως ζήτημα Εισβολής –Κατοχής;
Ότι το Κυπριακό: είναι κατεξοχήν Θέμα ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ;
«Όχι διχοτόμηση, όχι Ομοσπονδία»… φωνάζαμε στους δρόμους μετά την Μεταπολίτευση, σε όλη την δεκαετία του 70... (θυμάμαι καλά γιατρέ μου;)… και ύστερα, ακολούθησαν τα γνωστά: «Η Κύπρος είναι μακριά», άρχισε η ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ με το ρίξιμο ευθυνών και «στα δύο μέρη», το λεγόμενο «Εθνικό Κέντρο» αποποιήθηκε των όποιων ευθυνών του… Κατρακύλα στην κατρακύλα, υποχώρηση στην υποχώρηση, φτάσαμε πάλι στο παρά δευτερόλεπτο. Είναι γνωστό πως απεσωβήθει παρόμοια κατάσταση το 2004,κατά του κατάπτυστου Σχεδίου Ανάν, με 150 νοματαίους να διαδηλώνουμε στα Προπύλαια με χιονάκι, μόνοι σε μια Αθήνα των 4,5 εκατομμυρίων… όπου το «πολιτικό προσωπικό», με ελάχιστες εξαιρέσεις, είχε πει το μεγάλο ΝΑΙ. Και σωθήκαμε από τον Τάσσο (Παπαδόπουλο). Να΄μαστε πάλι ξανά σήμερα μπροστά σε αντίστοιχη λύση: Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία... πλήρης Νομιμοποιημένη πλέον εγκατάσταση της Τουρκίας στην Μεγαλόνησο...
Ακκιντζί και Ανα(ν)-στασιάδης οργιάζουν…

Συνομιλεί η Ελληνοκυπριακή πλευρά, με την συναίνεση του πάλαι ποτέ «Εθνικού Κέντρου» - το οποίο ανάμεσα στα άλλα τραγελαφικά, έσπευσε δια στόματος του σημερινού ΥΠΕΞ να προτείνει να παραιτηθεί η Χώρα από «Εγγυήτρια δύναμη», αν το πράξουν οι άλλες δύο: (δηλαδή: η Μάνα των διχοτομήσεων παγκοσμίως, τα Εγγλέζικα ιμπεριαλιστικά σκυλιά και ο Τούρκος εισβολέας!! Έλεος!!!) με τον Ακκιντζί. Μα τι (σας) λέει ο Ακκιντζί που τόσο σας συγκινεί; -«Στην-ΤΔΒΚ υπάρχει κράτος και μάλιστα ίσο με εκείνο του Νότου», <<δεν δεχόμαστε αυτό που λέει η Ελληνική πλευρά, ότι εγώ είμαι κυρίαρχο κράτος και εσείς είστε οι πολίτες>>… «Οι Τούρκοι έποικοι... οι ανθρώποι αυτοί ρίζωσαν, έκαναν οικογένειες και επ’ ουδενί πρέπει να εκδιωχθούν για να γυρίσουν πίσω στην Τουρκία»… και άλλα παρεμφερή.
«Όπως στις περιπτώσεις Ταλάτ και Έρογλου, έτσι και στην περίπτωση Ακκιντζί σε ένα πράγμα συμφωνούν οι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί, ότι δηλαδή στην Κύπρο υπάρχουν δύο κράτη και η λύση θα πρέπει να βρεθεί στη βάση ένωσης των δύο κρατών. Απλώς οι δύο διαφωνούν με τον Έρογλου ως τις λεπτομέρειες της μορφής της λύσης. Με αυτή τη λογική είναι όλοι τους πλήρως ευθυγραμμισμένοι με την στρατηγική στοχοθεσία της Τουρκίας στο Κυπριακό. Επομένως, η ουσία του ερωτήματος δεν αφορά στην πιθανότητα αλλαγής της τουρκικής στρατηγικής αλλά της τουρκικής τακτικής των τελευταίων ετών στο Κυπριακό…» (Ιακώβου)
Προκύπτει από την πλευρά της Κυπριακής Δημοκρατίας, την Ελληνοκυπριακή αν θέτε, μια –αυτοκαταστροφική- λογική με την λεγόμενη «Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία». 
Εμείς ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΙ και πιστοί στις Αρχές του Ενιαίου της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Λαϊκής Κυριαρχίας και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, θεωρούμε πως: Οποιαδήποτε «Συμφωνία» στη Βάση της «Διζωνικής-Δικοινοτικής», οποιαδήποτε ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ από την ουσία του προβλήματος, ότι το Κυπριακό είναι θέμα ΕΙΣΒΟΛΗΣ και ΚΑΤΟΧΗΣ. Οφείλει να είναι εξ αρχής απορριπτέα. Όλα τα άλλα, είναι ΠΡΟΦΑΣΕΙΣ ΕΝ ΑΜΑΡΤΙΕΣ…
Το Κυπριακό: είναι κατεξοχήν Θέμα ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗΣ


Ανάρτηση από: http://www.e-dromos.gr

Η Επανάσταση του 1943

Η Επανάσταση του 1943

revolution in the world

ελευθερη εκφραση

Η λίστα ιστολογίων μου

προσωπικές ιστοσελίδες

τύπος

διαφορα

È