13 Αυγούστου του ’44, στις 4 τα χαράματα, Γερμανοί στρατιώτες περικυκλώνουν τις συνοικίες Κουρί, Κατιρλί, Αρετσού και Δέρκων της Καλαμαριάς. Στην περιοχή εισβάλει το τάγμα του Δάγκουλα. Οι άνθρωποι του εφορμούσαν οργανωμένοι. Αναζητούσαν ανθρώπους, για τους οποίους είχαν πληροφορίες για την αντιστασιακή τους δράση, «βάσει καταλόγου δοθέντος εις ημάς υπό της ελληνικής χωροφυλακής.»
Τρεις μήνες πριν, τον Μάιο του ‘44, άντρες της ΟΠΛΑ σκοτώνουν στην Καλαμαριά τον Ιωάννη Βελισσαρίδη, μέλος της ομάδας ταγματασφαλιτών του Πούλου. Η Καλαμαριά που είχε ήδη χαρακτηριστεί σαν «άντρο των ανταρτών» ή «μικρή Μόσχα», γίνεται τώρα το κόκκινο πανί. Ο διοικητής της Ειδικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης δηλώνει : «… Η Καλαμαριά είναι κομμουνιστική και όλοι οι γραμμένοι τοίχοι το μαρτυρούν και τα τάγματα των SS, θα έρθουν να κάψουν το συνοικισμό.»
Στις 12 Αυγούστου, η ΟΠΛΑ σκοτώνει άλλον έναν ταγματασφαλίτη στην Καλαμαριά, το Βλαχόπουλο που ανήκε στους «Δαγκουλαίους». Την επόμενη μέρα, τα χαράματα, Γερμανοί περικυκλώνουν τις τέσσερις συνοικίες της Καλαμαριάς και μέσα στο ‘μπλόκο’ εισβάλλει ο Δάγκουλας με τους άντρες του. Τη μέρα εκείνη οι «Δαγκουλαίοι» ενήργησαν βάσει λίστας προγραφών. Η τρομοκρατία ήταν άνευ προηγουμένου. Αρπάζουν ό, τι αντικείμενο αξίας έβρισκαν. Μέχρι το μεσημέρι 11 Καλαμαριώτες δολοφονήθηκαν, μεταξύ αυτών και μια γυναίκα. Η κάθε μια από τις δολοφονίες είναι και ένα παράδειγμα παραληρηματικής απανθρωπιάς. Εκτός από τους 11, έπεσαν νεκροί και οι αδερφοί Τιτόπουλοι.
Το μπλόκο της Καλαμαριάς, ενέπνευσε τον Βασίλη Τσιτσάνη να γράψει το τραγούδι «Μπλόκος»: «Βγήκανε νωρίς τ’ αστέρια, βγήκανε και τα μαχαίρια, για να μας καρφώσουν, ωχ! μανούλα μου! ‘Έφτασαν τα καραβάνια, με σπαθιά και με γιορντάνια για να μας σταυρώσουν, ωχ! καρδούλα μου! Εμείς το ξέραμε μια μέρα πως θα γίνει μπλόκος! Ωχ! μανούλα μου! Είναι πολλοί αυτοί που χρόνια μας σταυρώνουν, χρόνια! Ωχ! καρδούλα μου!…»
Πηγη: fb Νομικά Ανάλατα
Τρεις μήνες πριν, τον Μάιο του ‘44, άντρες της ΟΠΛΑ σκοτώνουν στην Καλαμαριά τον Ιωάννη Βελισσαρίδη, μέλος της ομάδας ταγματασφαλιτών του Πούλου. Η Καλαμαριά που είχε ήδη χαρακτηριστεί σαν «άντρο των ανταρτών» ή «μικρή Μόσχα», γίνεται τώρα το κόκκινο πανί. Ο διοικητής της Ειδικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης δηλώνει : «… Η Καλαμαριά είναι κομμουνιστική και όλοι οι γραμμένοι τοίχοι το μαρτυρούν και τα τάγματα των SS, θα έρθουν να κάψουν το συνοικισμό.»
Στις 12 Αυγούστου, η ΟΠΛΑ σκοτώνει άλλον έναν ταγματασφαλίτη στην Καλαμαριά, το Βλαχόπουλο που ανήκε στους «Δαγκουλαίους». Την επόμενη μέρα, τα χαράματα, Γερμανοί περικυκλώνουν τις τέσσερις συνοικίες της Καλαμαριάς και μέσα στο ‘μπλόκο’ εισβάλλει ο Δάγκουλας με τους άντρες του. Τη μέρα εκείνη οι «Δαγκουλαίοι» ενήργησαν βάσει λίστας προγραφών. Η τρομοκρατία ήταν άνευ προηγουμένου. Αρπάζουν ό, τι αντικείμενο αξίας έβρισκαν. Μέχρι το μεσημέρι 11 Καλαμαριώτες δολοφονήθηκαν, μεταξύ αυτών και μια γυναίκα. Η κάθε μια από τις δολοφονίες είναι και ένα παράδειγμα παραληρηματικής απανθρωπιάς. Εκτός από τους 11, έπεσαν νεκροί και οι αδερφοί Τιτόπουλοι.
Το μπλόκο της Καλαμαριάς, ενέπνευσε τον Βασίλη Τσιτσάνη να γράψει το τραγούδι «Μπλόκος»: «Βγήκανε νωρίς τ’ αστέρια, βγήκανε και τα μαχαίρια, για να μας καρφώσουν, ωχ! μανούλα μου! ‘Έφτασαν τα καραβάνια, με σπαθιά και με γιορντάνια για να μας σταυρώσουν, ωχ! καρδούλα μου! Εμείς το ξέραμε μια μέρα πως θα γίνει μπλόκος! Ωχ! μανούλα μου! Είναι πολλοί αυτοί που χρόνια μας σταυρώνουν, χρόνια! Ωχ! καρδούλα μου!…»
Πηγη: fb Νομικά Ανάλατα
Αναρτήσεις
