Τα βρύα και η πέτρα

Το ξημέρωμα τούτης της μέρας του 1915 εκτελέστηκε ο Τζο Χιλ στο Σολτ Λέικ Σίτι.

Αυτός ο ξενόφερτος ταραξίας, που είχε αλλάξει δυο φορές όνομα και χίλιες φορές δουλειά και σπίτι, είχε συνθέσει τα τρα­γούδια που συνόδευαν τις εργατικές απεργίες στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Την τελευταία νύχτα, ζήτησε από τους συντρόφους του να μη χαραμίσουν χρόνο θρηνώντας:

Την τελευταία μου επιθυμία θα σας πω:

Δεν έχω τίποτα να μοιραστώ. Ό,τι έχω και δεν έχω είναι η ελευθερία. Στην πέτρα που κυλά, δεν φυτρώνουν βρύα.

Από το βιβλίο ''Οι μέρες αφηγούνται'' του Eduardo Galeano, εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ, Οκτώβριος 2012

αριστερό blog