Απέναντι στην Σκλαβιά των Μανωλάδων και των Μνημονίων
Καμιά ανακωχή με τη κυβέρνηση των τραπεζιτών
Καμιά ανοχή στους νεοναζί
Το Μάη του 1886 ενενήντα χιλιάδες εργάτες του Σικάγο διαδήλωναν στην πόλη σε μια ημερομηνία που θα έμενε στην Ιστορία ως η Εργατική Πρωτομαγιά. Όλοι μαζί, μαύροι και λευκοί, Πολωνοί, Γερμανοί, Αμερικάνοι και Βοημοί, έσπαγαν το ρατσισμό που τους κρατούσε χώρια, διεκδικούσαν να μην ζουν μόνο για να δουλεύουν, πάλευαν για το 8ωρο.
Η αστυνομία απάντησε στο κίνημα του 8ωρου με πυροβολισμούς και φόνους απεργών. Τα δικαστήρια, με καταδίκες των συνδικαλιστών ηγετών, που οι περισσότεροι ήταν αγωνιστές μετανάστες. Το κράτος συνολικά, με την κήρυξη στρατιωτικού νόμου. Τα ΜΜΕ της εποχής συκοφαντούσαν τους απεργούς ως “σλάβικους λύκους” και “ζωύφια”. Αλλά το κίνημα παρέμεινε ενωμένο και κατάφερε μετά από χρόνια να επιβάλει νομοθεσία. Η Εργατική Πρωτομαγιά αποτέλεσε ένα διεθνιστικό σύμβολο αγώνα που μάταια έχουν προσπαθήσει διάφορες κυβερνήσεις να σβήσουν ή να απαγορεύσουν.
Ακόμη και στις ΗΠΑ, το άντρο του καπιταλισμού, την Πρωτομαγία του 2006, εκατομμύρια μετανάστες απέργησαν, αναβιώνοντας την επέτειο μετά από χρόνια. Διεκδικώντας δικαιώματα. Για όλους. Παρέχοντας άλλη μία ιστορικών διαστάσεων απόδειξη: ντόπιοι και ξένοι εργάτες μόνο ενωμένοι έχουμε δύναμη.
H Πρωτομαγιά θυμίζει την ανάγκη για πάλη όλων των εργαζομένων πέρα από σύνορα και καταγωγή, θυμίζει τον κοινό εχθρό την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Ως αγώνας που έδωσαν μετανάστες μαζί με ντόπιους εργάτες, θυμίζει ότι το ξεπέρασμα των ρατσιστικών προκαταλήψεων που καλλιεργούνται είναι απαραίτητος όρος για την ενότητα και τη νίκη.
Γι’αυτό η Πρωτομαγιά είναι πιο επίκαιρη σήμερα απ’ότι πριν την Κρίση. Σήμερα τα δικαιώματα όλων γυρίζουν αιώνες πίσω, στην εποχή του Σικάγο. Εργοδοσία και κράτος εφαρμόζουν, τόσο πιστά όσο τους αφήνουμε, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα, του τεκμηρίου της αθωότητας στο δημόσιο, των θέσεων εργασίας και των κοινωνικών αγαθών παντού. Απαραίτητο συμπλήρωμα στην άγρια εκμετάλλευση, η τρομοκρατία, ο αυταρχισμός του κράτους: νεκροί διαδηλωτές (Κοτσαρίδης 2011), ποινικές καταδίκες συνδικαλιστών επειδή καλούσαν σε απεργία (ΠΟΕ-ΟΤΑ) και πρόσφατα πυροβολισμοί κατά απλήρωτων διαμαρτυρόμενων εργατών από τους τρομοκράτες μπράβους της Μανωλάδας. Οι ξεδιάντροποι ακροδεξιοί υπερασπιστές των Μνημονίων προσπαθούν να δικαιολογήσουν με το ρατσισμό κάποια από τα εγκλήματα αυτά. “Οι μετανάστες είναι παράνομοι, δεν δικαιούνται να ομιλούν, αυτοί είναι το πρόβλημα”. Δεν είναι μόνο ότι πρόκειται για τα ίδια κυβερνητικά θρασίμια που τους κρατούν στην παρανομία. Για να προστατέψουν τους μεγαλοεργοδότες, θέλουν να μας πουν ότι φταίνε τα…θύματα!
Οι μετανάστες ήταν οι πρώτοι που πλήγηκαν από τέτοιες επιθέσεις και τώρα η κλιμάκωση εναντίον τους προμηνύει χειρότερες μέρες για όλους. Βασικό καθήκον, όχι απλά για το αντιρατσιστικό, μα και για το εργατικό κίνημα είναι να σταματήσει το όνειδος των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών, των βασανιστηρίων στα αστυνομικά τμήματα, των αναίτιων συλλήψεων. Όχι κυρίως επειδή κι οι έλληνες φεύγουν ξανά μετανάστες. Μα επειδή αυτή η απαράδεκτη ρατσιστική πολιτική που βγάζει τους μετανάστες εργάτες εκ των προτέρων “παράνομους” για να νομιμοποιήσει αστυνομικά είτε εργοδοτικά βασανιστήρια, στερεί πολύτιμες δυνάμεις νέων ανθρώπων από το συνδικαλισμό και το κίνημα κι έχει ανοίξει το δρόμο στη λεηλασία όλης της κοινωνίας.
Δουλειά στους ανέργους-Φορολογία στους πλούσιους
Κανένας εργάτης ανασφάλιστος-Κανένας μετανάστης χωρίς χαρτιά
Διάλυση των φασιστικών συμμοριών
● ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΡΟΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ
● ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΤΑΞΗ ΟΛΩΝ ΣΤΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ
● ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥΣ
● ΙΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ & ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό”
Αναρτήσεις
