Όταν οι ολυμπιονίκες Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος στέκονταν πάνω στο βάθρο των νικητών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στο πόλη του Μεξικού, έσκυψαν το κεφάλι τους και φορώντας τα μαύρα γάντια τους, σήκωσαν τις γροθιές τους κατά την ακρόαση του αμερικανικού εθνικού ύμνου. Εκατομμύρια Αμερικανοί συναθλητές τους ήταν εξαγριωμένοι, την στιγμή που εκατομμύρια άλλοι ανά το κόσμο ήταν ενθουσιασμένοι για το θέαμα των δύο αντρών που στέκονταν ενώπιον του κόσμου, χωρίς φόβο, εκφράζοντας απογοήτευση σε ένα έθνος που έπεφτε.Επιμέλεια: Ευαγγελία Ασημακοπούλου
Ο Σμιθ και ο Κάρλος διασύρθηκαν για τη στάση τους και περιθωριοποιήθηκαν από την ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, δεχόμενοι απειλές για τη ζωή τους. Αλλά δεν ζήτησαν ποτέ συγγνώμη για την υψωμένη γροθιά τους και το σκυμμένο κεφάλι.
«Ήμασταν μόνο δύο άνθρωποι που είχαν την ανάγκη να φέρουν τη προσοχή της ανισότητας στη χώρα μας. Δεν μου αρέσει η ιδέα των ανθρώπων που το βλέπουν αυτό αρνητικά. Δεν υπήρχε τίποτα, παρά μια υψωμένη γροθιά και ένα σκυφτό κεφάλι που αναγνώριζε την αμερικανική σημαία», είπε ο Σμιθ χρόνια αργότερα σε ένα ντοκιμαντέρ για τη χρονιά του 1968 και τη πόλη του Μεξικού.
Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι ο Πίτερ Νόρμαν που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στα 200 μέτρα στάθηκε στο Σμιθ και τον Κάρλος τόσο κυριολεκτικά όσο και μεταφορικά. Η αλληλεγγύη στη δράση τους, φάνηκε από το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της απονομής των μεταλλίων φορούσε ένα Ολυμπιακό σχέδιο-σήμα για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Τέσσερις δεκαετίες αργότερα, το 2006, τόσο ο Σμιθ όσο και ο Κάρλος ήταν παρόντες στη πομπή της κηδείας του Νόρμαν.
«Γνωρίζαμε ότι αυτό που επρόκειτο να κάνει ήταν πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε αθλητικό κατόρθωμα», είπε ο Κάρλος λέγοντας ότι ο Νόρμαν του είπε «θα σταθώ μαζί σου».
Ο Κάρλος δήλωσε πως πριν από τη τελετή απονομής των μεταλλίων περίμενε να δει το φόβο στα μάτια του Πίτερ Νόρμαν, καθώς δεν υπήρχε επιστροφή για αυτό που ήταν έτοιμοι να κάνουν. Αλλά δεν είδε τίποτα τέτοιο. «Είδα αγάπη», είπε ο Κάρλος.
Αναρτήσεις
.webp)
