Να λοιπόν που έπειτα από δύο χρόνια μνημονίου και μέτρων κοινωνικής αντεπανάστασης, η ελεγχόμενη χρεοκοπία εντός του ευρώ είναι πλέον γεγονός και ήδη οι αγορές δια των εκπροσώπων τους, θεωρούν πως υπάρχει πιστωτικό γεγονός (sic) κι άρα ενεργοποιούνται τα CDS, κάτι που δεν ισοδυναμεί πλεόν με συστημικό κίνδυνο, εξου κι ελεγχόμενη χρεοκοπία. Η αναδιάρθρωση και το «κούρεμα» που ξορκιζόταν ως καταστροφή έλαβαν χώρα «βελούδινα» εν μέσω εθνικών πανηγυρισμών.
Φυσικά όσο η συστημική κρίση και οι ιδιαίτερες εκφάνσεις της (κρίση ευρωζώνης, δημόσιου χρέους-τραπεζών κτλ) διατηρεί τη δυναμική της κάθε λύση «κουρέματος» κερδίζει απλά λίγο χρόνο, χρόνο όμως που επιτρέπει αφενός στην αριστοκρατία του χρήματος (κεφάλαιο) να θωρακίζεται και να εξαιρείται από τη «δημιουργική καταστροφή» της ύφεσης, αφετέρου στο αστικό πολιτικό σύστημα να ανασυνταχθεί, ώστε να διαχειριστεί την επόμενη μέρα.
Νυν υπέρ πάντων η πατρίς, λέγε με κεφάλαιο
Πίσω από τους τεχνικούς όρους και τη μεταφυσική πίστη στον αυτοματισμό της οικονομίας που χαρακτηρίζουν τη διαδικασία του PSI, θα βρούμε ωμά διατυπωμένο το συμφέρον της αριστοκρατία του χρήματος -ευρύτερα του κεφαλαίου. Που δεν είναι η αφαίρεση του Μαρξ, αλλά έχει ονοματεπώνυμο, θεσμούς κι εκπρόσωπο που μάλιστα συνδιαμορφώνει κι είναι παρόν σε κάθε ευρωπαϊκή σύνοδο από τον Ιούνιο του 2011, ως σήμερα.
Αναρτήσεις
